Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2016

Παράδεισος και Κόλασις

(η αλήθεια είναι απλή κι ο λόγος της ακόμα πιο απλός (Ευριπίδης-τραγικός) απλότητα είναι να βλέπεις μέσα σε όλα το ένα ! ο ελεύθερος άνθρωπος ούτε αγοράζει ούτε πουλάει, μόνον εξαγοράζει στη ζωή αυτό πού όλοι οι άλλοι έχουν προ πολλού πουλήσει ,τον εαυτό τους!) .
ματθ. ΚΕ-14 ῞Ωσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσε τοὺς ἰδίους δούλους καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, 15 καὶ ᾧ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν, καὶ ἀπεδήμησεν εὐθέως. 16 πορευθεὶς δὲ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα. 17 ὡσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο ἐκέρδησε καὶ αὐτὸς ἄλλα δύο. 18 ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν ἀπελθὼν ὤρυξεν ἐν τῇ γῇ καὶ ἀπέκρυψε τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ. 19 μετὰ δὲ χρόνον πολὺν ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων καὶ συναίρει μετ᾿ αὐτῶν λόγον. 20 καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα λέγων· κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς. 21 ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου. 22 προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὰ δύο τάλαντα λαβὼν εἶπε· κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς. 23 ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου. 24 προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς εἶπε· κύριε· ἔγνων σε ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας· 25 καὶ φοβηθεὶς ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ· ἴδε ἔχεις τὸ σόν. 26 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ! ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα! 27 ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ. 28 ἄρατε οὖν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ τάλαντον καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα. 29 τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ. 30 καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

31 ῞Οταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, 32 καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, 33 καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. 34 τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 35 ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, 36 γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. 37 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38 πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39 πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. 41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42 ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

3 δούλοι:
ο πρώτος έλαβε 5 τάλαντα=χαρίσματα-αρετές-δώρα
ο δεύτερος έλαβε 2 τάλαντα=χαρίσματα-αρετές-δώρα
ο τρίτος έλαβε 1 τάλαντο=χάρισμα-αρετές-δώρον

ο πρώτος επαύξησε τα 5 τάλαντα=χαρίσματα-αρετές-δώρα σε άλλα 5=10 ( η ενσάρκωση αυτή απέβη επιτυχής και απέδωσε στον θεό πίσω τον άσωτο υιό-πνεύμα, σεσωσμένο πλέον και μεταμορφωμένο-μετουσιωμένο σε πνεύμα καλού δηλαδή στο δώρο του θεού ο άνθρωπος ανταποκρίνεται-συνεργάζεται και ανταποδίδει "το δικό του"  δώρο, η ενσάρκωση αυτή απέβη καρποφόρος άμπελος).

ο δεύτερος επαύξησε τα 2 τάλαντα=χαρίσματα-αρετές-δώρα σε άλλα 2=4 (και η ενσάρκωση αυτή απέβη επιτυχής και απέδωσε στον θεό πίσω τον άσωτο υιό-πνεύμα, σεσωσμένο πλέον και μεταμορφωμένο-μετουσιωμένο σε πνεύμα καλού δηλαδή στο δώρο του θεού ο άνθρωπος ανταποκρίνεται-συνεργάζεται και ανταποδίδει "το δικό του"  δώρο, η ενσάρκωση αυτή απέβη καρποφόρος άμπελος).

ο τρίτος δεν επαύξησε το 1 τάλαντο=χάρισμα-αρετή-δώρον αλλα το έθαψε στην γη και παρέδωσε ότι ακριβώς έλαβε δηλαδή 1 τάλαντο. (ουσιαστικά επιστρέφει την δωρεά που έλαβε-το πνεύμα του καλού πίσω στον θεό απο όπου εκπορεύτηκε, χωρίς να επιστρέψει οποιοδήποτε δώρο-αντίδωρο δικό του, η ενσάρκωση αυτή απέβη άκαρπη-συκή).

ο άνθρωπος-εγω δημιουργείται απο το ΠΝΕΥΜΑ-του σε συνεργασία με τον ΝΟΜΟ των κοσμικών-δισυνθέτων όντων ο οποίος υλομορφοποιεί-εν-σαρκώνει τις οντοποιήσεις-δημιουργίες του πνεύματος (που η προδημιουργία τους γίνεται στον κόσμο της ψυχής σε 3 φάσεις (αμιγής συνάλληλη μέθεξη των 2 πνευμάτων- άυλη αιθεροπνευματική οντοποίηση- άυλη αιθεροπνευματική αιθερική εικονοποίηση-μορφοποίηση).

κάθε άνθρωπος (ανθρώπινον πνεύμα-ον-εγώ) είναι συγκροτημένος αμιγώς πνευματικώς δισύνθετος απο πνεύμα καλού και απο πνεύμα κακού και το έργο του στην γη-κόσμο είναι να καταφέρει χρησιμοποιώντας το πνεύμα-του καλού και τα επενδύματα του ύλη-ψυχή και διάνοια να αυτο-τελειοποιηθεί ηθικά και πνευματικά δηλαδή να αυτο-πνευματωθεί δια της αλήθειας- αγάπης- πνευματικής σωφίας θεού, που ενυπάρχουν- είναι το πνεύμα του- πνεύμα του θεού, μέσα του και έξω του.

το πνεύμα και ο νόμος θεού αναλόγως των σκοπιμοτήτων και του έργου το οποίον πρέπει να υπηρετηθεί μέσα απο μια ενσάρκωση πνεύματος-ανθρωπίνου όντος, και αναλόγως του τόπου και του χρόνου που αυτή η ενσάρκωση πραγματοποιείται (χώρα- λαός- χρονολογία-  ανάγκη- κλπ.) χαριτοδοτείται απο 1,2,3,4,5 κλπ τάλαντα (συμβολικά-αποσυμβολιστικά χρυσός=αγάπη και άργυρος=σοφία) δηλαδή δώρα-αρετές αγάπης- σοφίας και αυτό στα πλαίσια της ελευθερίας της δικαιοσύνης της ανάγκης του χρέους-πεπρωμένου που θα πρέπει να ενεργηθεί- υπηρετηθεί απο το συγκεκριμένο ανθρώπινον ον, χάριν της κοινωνίας του λαού της ανθρωπότητος κλπ δηλαδή χάριν του οικουμενικού έργου του θεού- λόγου-πνεύματος.

Η ΧΡΕΩΣΗ των δύο πνευμάτων ΕΙΝΑΙ-ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ:
όσες περισσότερες αρετές-πνευματική παρουσία θεού τόση-ανάλογη θα είναι και η παρουσία κακού- πνεύματος-σπερματικού κακού και συνεπώς και ο αγώνας τον οποίο καλείται να διεξάγει το συγκεκριμένο ανθρώπινον ον-εγω-πνεύμα είναι τιτάνειος ( καὶ ᾧ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν= δηλαδή αναλόγως του έργου για το οποίο προορίζεται να υπηρετήσει κατα την ενσάρκωση- ζωή του στην γη λαμβάνει και αντίστοιχη ΔΥΝΑΜΗ=ΑΡΕΤΕΣ-ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ).

στον ΑΝΘΡΩΠΟ=(το μέσα-εντός του) αμειγώς δισύνθετο πνεύμα-εγώ: (η επιλογή της οδού του καλού ή του κακού, ΟΔΗΓΕΙ:)
το πνεύμα του καλού=ο παράδεισος-η οδός-αλήθεια-πνευματική ζωή
το πνεύμα του κακού=η κόλασις-ο υλισμός/αθεία-ευδαιμονισμός-η κοσμική ζωή

το πνεύμα του καλού=πνευματικός οδηγός-διδάσκαλος-ποιμήν
το πνεύμα του κακού=πνευματικός τύραννος-εξουσιαστής-μισθωτός

το πνεύμα του καλού=η αρετή-αλήθεια του ουρανού
το πνεύμα του κακούκακία-ηδονές του κόσμου

το πνεύμα του καλού=καλεί σε ηράκλειους αγώνες-έργα καλού
το πνεύμα του κακού=σπρώχνει σε κάθε βόλεμα-ηδονή-διασκέδαση-πλούτο

το πνεύμα του καλού=συγχωρεί-υπομένει-σηκώνει τον σταυρό ΤΟΥ ΕΓΩ
το πνεύμα του κακού= αρνείται-διαχωρίζει-εχθρέυεται-εγωστρέφεται-βλασφημεί

το πνεύμα του καλού=αγωνίζεται για την μετουσίωση του σπερματικού κακού-εγω μέσα απο πράξεις καλού-αγάπης-σοφίας-ελευθερίας-ειρήνης-αλληλεγγύης-βοηθείας των συνανθρώπων- αδελφών μας και μετανοίας έργων κακού-λαθών-εγκλημάτων κλπ.
το πνεύμα του κακού=αποκοιμίζει-παραπλανά-αναβάλλει την ηθικοπνευματική εκ του καλού τελειοποίηση του εγώ, παραποιεί-διαστρέφει-ψεύδεται-υποκρίνεται- αδιαφορεί-αδικεί-βιάζει- δεν μετανοεί-ειναι ασυγχώρητο-επαίρεται-κλπ.

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ (ενόσω ζει στην γη- κόσμο) (ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ) ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ-πνεύμα του θεού και είναι ΜΟΝΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ (βιώνεται μόνον πνευματικά), δηλαδή ο παράδεισος του δεν (πρέπει να) είναι ο κόσμος και όλα όσα πράγματα-αντικείμενα ενυπάρχουν σε αυτόν ή όλα όσα προσφέρει σαν προϊόντα-υπηρεσίες- χαρές και υλικά ή ψυχικά αγαθά-ωραία και ευχάριστα- διασκεδαστικά (φυσικά και θα φάει και θα πιει και θα χαρεί και θα ζήσει μια καθημερινότητα μέσα στην οικογένεια την κοινωνία κλπ. αλλά όλες οι χαρές και τα αγαθά του κόσμου είναι για να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει και να κάνει το έργο του θεού στον κόσμο που είναι η ατομική μετουσίωση του σπερματικού του κακού και αυτό δεν προξενεί, ευτυχώς, χαρές και διασκεδάσεις αλλά πόνο- θλίψη-στεναχωρία-ΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ και που αυτά θα οδηγήσουν εν τέλει στην αληθινή πνευματική βίωση-χαρά-πληρότητα-ΑΝΑΣΤΑΣΗ) .

σημ: κατα ιωάννην ΙΣΤ: 20 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ' ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται· 
21 ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ, λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον. 
22 καὶ ὑμεῖς οὖν λύπην μὲν νῦν ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ' ὑμῶν.................
32 ἰδοὺ ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐλήλυθεν, ἵνα σκορπισθῆτε ἕκαστος εἰς τὰ ἴδια καὶ ἐμὲ μόνον ἀφῆτε· καὶ οὐκ εἰμὶ μόνος, ὅτι ὁ πατὴρ μετ' ἐμοῦ ἐστι. 
33 ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΟΛΑΣΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΔΕΝ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΓΗ-ΚΟΣΜΟ (παρότι οι περισσότεροι άνθρωποι του πλανήτη γη είναι-ευρίσκονται σε ανάγκη- πόνο -θλίψη- στεναχωρία λόγω πείνας- φτώχειας- πολέμων- λιμών- ασθενειών- βίας- αδικίας- τρομοκρατίας- καταπίεσης- βασανηστηρίων και κάθε λογής μάστιγες και κολαστήρια-δηλαδή ζούνε σε μία κόλαση που οι συνάνθρωποι τους τους την επέβαλαν αναγκαστικά, αυτοί όμως πεθαίνοντας θα αποκατασταθούν στους κόλπους του πνεύματος όπου θα ζούν αιωνίως τον παράδεισο του θεού !), ΑΛΛΑ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ ΖΩΗ, ΟΣΟ ΑΥΤΗ ΔΙΑΡΚΕΣΕΙ, ΓΙΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΞΑΝ ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΝΟΣΩ ΗΤΑΝ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΓΗ.

ο κάθε άνθρωπος-το εγώ του πεθαίνοντας, αρχίζει γιαυτόν μία ΔΙΠΛΗ ΚΡΙΣΗ:

ΚΡΙΣΗ ΦΩΤΟΣ: ο άνθρωπος εισέρχεται σε περιοχή όπου κυριαρχεί ένα φάσμα φωτός- αγάπης το οποίο αφενός θα διακρίνει ψυχοπνευματικά τα έργα-την ποιότητα των έργων-συνείδησης του εγώ, το ίδιο το ον-εγώ-πνεύμα, αφετέρου θα διαχωρίσει το κακό του-το αμετουσιώτο κακό πνεύμα-εγώ-ον απο το καλό του-τα καλά του έργα, το μετουσιωμένο καλό ον-πνεύμα και τότε είναι που ο πρώην άνθρωπος-το εγώ του αρχίζει να καταλαβαίνει τι αναμένεται να γίνει στην συνέχεια της πορείας του, στον ψυχικό κόσμο.

ΚΡΙΣΗ ΠΥΡΟΣ: το εγώ-ον-πνεύμα του καλού-ο αγαθοποιός άνθρωπος (ο επι της γης αγιασθείς άνθρωπος) αρχίζει να πορεύεται προς την πύρινη κρίση-την πνευματική όπου λόγω της καλής ποιότητας των έργων του (περισσότερον και όχι ολιγώτερον) το πυρ αυτό το πνευματικό θα επιβεβαιώσει και επικυρώσει την ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ-ΖΩΗ ΤΟΥ και κατόπιν κάποιων διαδικασιών κάθαρσης θα αρχίσει σταδιακά να εντάσσεται ολοκληρωτικά στον πνευματικό παράδεισο και την αιωνιοποίηση- θέωση- αποκατάσταση του στον θεό-ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ- ΕΔΕΜ. όσον αφορά ένα κακοποιό πνεύμα-εγω-ον (ο ρυπαρός-πονηρός άσωτος άνθρωπος) το οποίο έχει διέλθει την κρίση φωτός και τώρα ετοιμάζεται-εκ του νόμου να περάσει απο την πύρινη πνευματική κρίση, αυτό που θα συμβεί είναι όντως φοβερό και τρομερό καθώς τα κακά του έργα-η συνείδηση και ολόκληρο το ον-εγω-πνεύμα του (θα αρχίσουν να) διαλύονται στα εξ ων συνετέθηκαν και εν τέλει (να) ρίχνονται στην λίμνη την καιομένη με το αντι-πυρ της κολάσεως-κακού όπου εκεί φλέγονται-καίγονται-βασανίζονται (θρηνούν-πονούν-υποφέρουν κλπ) μέχρι εως ότου ανακυκλωθούν και επαναχρησιμοποιηθούν ως υλικό πνευματικό (σαν σπερματικό) κακό που ένα μέρος του θα συγκροτήσει μια νεα οντοποίηση προς ενσάρκωση ενός καινούργιου εντελώς ανθρώπινου όντος (που δεν θάχει καμία σχέση με την προηγούμενη ενσάρκωση απλά γιατί δεν χρησιμοποιείται το ίδιο ατομικό προηγούμενο κακό-σπέρμα αλλά αταυτοποίητα και απρόσωπα-απροσωποποίητα λαμβάνεται ένα "κομμάτι" πνεύματος απο την λίμνη του κακού και δια της συνάλληλης μέθεξης δημιουργείται μια νέα-εντελώς οντοποίηση η οποία θα υλομορφοποιηθεί σε ανθρώπινο εγώ-άνθρωπο) όταν το πνεύμα και ο νόμος το αποφασίσουν-ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΟΛΑΣΙΣ.

σημ: λουκά ΙΣΤ: 19 ῎Ανθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς. 20 πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος 21 καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἀπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ. 22 ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον ᾿Αβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. 23 καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ τὸν ᾿Αβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. 24 καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε· πάτερ ᾿Αβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. 25 εἶπε δὲ ᾿Αβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι· 26 καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν. 27 εἶπε δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· 28 ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. 29 λέγει αὐτῷ ᾿Αβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. 30 ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. 31 εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται.

σημ: παρακολουθείστε το θράσος του πλουσίου ο οποίος και στον άλλο κόσμο της ψυχής και απο την κόλαση μάλιστα συνεχίζει να διεκδικεί να απαιτεί διαμαρτύρεται υποδεικνύει κλπ.(ο άνθρωπος αυτός είχε μάθει μόνο να δίνει εντολές-καθότι πλούσιος).

καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε· πάτερ ᾿Αβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. (αποκ.ΙΘ: 20 καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον καὶ ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ).

εἶπε δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· 28 ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς *· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. (*δεν σκέφτηκε τον εαυτό του-ο αμετανόητος και τώρα τάχα μου σκέφτεται τους αδελφούς του οι οποίοι και αυτοί ευρίσκονται στην κλίμακα των 5 ΒΑΣΙΚΩΝ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΩΝ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΩΝ: 1-άθεος και υλιστής 2-αδιάφορος για τους άλλους 3- αμετανόητος και αλλαζόνας 4-βίαιος και άδικος 5-εγωϊστής και αυτοπροβαλλόμενος).

οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. (συνεχίζει ακάθεκτος και διαταραγμένος να διαφωνεί με τον Αβραάμ=πνεύμα-νόμος θεού ότι δήθεν αν πάει-αν φανερωθεί κάποιος νεκρός στους συγγενείς του και τους πει την αλήθεια για τις καλές και κακές πράξεις δηλαδή την ένθεη διαβίωση-ζωή-συμπεριφορά ή την υλιστική-ευδαιμονική-άσωτη ζωή-διαβίωση-συμπεριφορά, αυτοί θα θελήσουν να μετανοήσουν !! και έτσι να σωθούν). 

Ερωτώ λοιπόν και εγώ απο την πλευρά μου: δεν γνωρίζουμε οι χριστιανοί (άστε τους άλλους) ότι ο χριστός είπε την αλήθεια έκανε θαύματα κλπ ; δεν γνωρίζουμε ότι οι άγιοι της εκκλησίας μας (και της προ χριστού εποχής) υπήρξαν μαρτυρες της αλήθειας-ηθικής, θαυματούργησαν προεφήτευσαν κλπ ; δεν γνωρίζουμε-δεν βιώσαμε ο καθε ένας ατομικά απο κάποιο προσωπικό βίωμα καλού την θεία παρουσία κλπ κλπ. ;  τότε γιατί συνεχίζουμε να αμαρτάνουμε να επιδιώκουμε τα χρήματα τον πλούτο την δόξα την αυτοπροβολή, συνεχίζουμε οι περισσότεροι να αδικούμε και εκμεταλλευόμαστε τους συνανθρώπους μας, τους κατηγορούμε, δεν τους συγχωρούμε, τους ζηλεύουμε, υποκρινόμαστε, ψευδόμεθα, παραπλανούμε τους άλλους, παραποιούμε τα γεγονότα και τα κάνουμαι να φαίνονται υπέρ μας προς όφελος-συμφέρον μας κλπ κλπ. ; γιατί ; 

(σημ: λέγει ο ιησούς: Πως δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την βασιλεία του Θεού! Ευκοπώτερον γαρ έστι κάμηλον (=καραβόσκοινον) δια τριμαλιάς ραφίδος (= βελόνα ραψίματος) εισελθείν ή πλούσιος εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν. Είπον δε οι ακούσαντες. Και τίς δύναται σωθήναι; Ο δε είπε. Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστίν).

(σημ: ο συσκοτιμένος απο το ΕΞΩΤΕΡΟΝ ΣΚΟΤΟΣ-κακόν άνθρωπος, δεν βλέπει κακό στον εαυτό του παρα μόνον στους άλλους και ο πονηρός άνθρωπος θεωρεί και όλους τους άλλους πονηρούς και δόλιους ! την ίδια ώρα που αυτοθαυμάζεται για την εξυπνάδα του !) .

Εδώ είναι  σκόπιμο να επισημάνω ό,τι για όλους αυτούς οι οποίοι αναζητούν τον παράδεισο-τους εκτός του εαυτού-πνεύματος τους και προβαίνουν σε πράξεις- ενέργεις- ασκήσεις- εκφωνήσεις λόγων-μάντραμ- αιθερικές/ψυχικές εξόδους απο το σώμα τους με σκοπό την "επίσκεψη σε άλλους κόσμους-επίπεδα" με σκοπό την βίωση υψηλής πνευματικότητος εμπειριών γνώσης αλήθειας κλπ. ότι α) ματαιοπονούν β) εκθέτουν τον εαυτό τους σε κίνδυνο μη επιστροφής ξανά στο σώμα τους γ) κινδυνεύουν απο επιθέσεις όντων κακοποιών δ) παραβαίνουν νόμους και προφήτες και συνεπώς παραμένουν εκτεθημένοι στο κακό και απροστάτευτοι εκ μέρους του καλού ε) κινδυνεύουν με κατάληψη απο κακοποιό πνεύμα χωρίς αυτό να το αντιληφθούν ζ) κινδυνεύουν να επιστρέψουν με άλλον εαυτό απο αυτον που έφυγαν η) ο "τόπος-σημείο" στο οποίο θα φτάσουν στον ψυχικό κόσμο (για τον πνευματικό κόσμο του καλού δεν μπορεί ούτε κατα διάνοια να γίνει λόγος διότι ούτε δέχονται (ο νόμος) απρόσκλητους επισκέπτες ούτε ο χώρος αυτός είναι προσβάσιμος σε ρυπαρά μη αγνά πονηρά θρασύτατα όντα-πνεύματα) είναι ανάλογος της ποιότητος της ψυχής- ζωής και του όντος-πνεύματος-εγώ τους και συνεπώς άνθρωπος ο οποίος είναι βεβαρυμένος με λάθη και πάθη και εγκλήματα, ασυνείδητος- ανεύθυνος των πράξεων του (άδικος- εγωϊστής- φιλόδοξος κλπ) δηλαδή άνθρωπος όχι αγνός, όχι καλός και αγαθός, όχι πιστός και αληθινός λάτρης της αλήθειας και του θεού, κινδυνεύει να πάθει (απο το ίδιο το κακό) ανεπανόρθωτη ψυχοπνευματική ζημιά ή διανοητική διαταραχή-κατάληψη κλπ. (ο πιστός και αληθινός λάτρης του θεού και αγαπών την αλήθεια και το έργο-σοφία του θεού, είναι "γνωστός και φίλος του ουρανού" και των ουράνιων πνευμάτων και ποτέ-ουδέποτε κάνει βήμα χωρίς την θέληση και έγκριση του θεού και οδηγού-διδασκάλου του). αυτός που αληθινά αγαπά τον θεό και θέλει να τον υπηρετήσει, ένα κλειδί κρατάει την ΕΝΘΕΡΜΗ ΠΙΣΤΙ-ΑΓΑΠΗ την οποία μετουσιώνει σε ΕΥΓΝΩΜΟΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗΣ ΥΠΕΡ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ και δικής του θέλησης να τον υπηρετήσει-να γίνει συνεργάτης στο έργο του.

παράδεισος=(αποδίδει)=104= + 104ΕΔ_ΕΜ
1=μονάς=το ανθρώπινο πνεύμα έγινε-ζει την μονάδα (ΕΝΟΤΗΣ ΜΙΑ)
0=το εγώ=εκμηδενίστηκε (ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ-θάνατος του εγώ-κακού)
4=4 εκφράσεις του όντος-πνεύματος, υλικές-διανοητικές-ψυχικές-πνευματικές (ΕΝΙΑΙΑ ΔΥΝΑΜΙΣ).
http://2.bp.blogspot.com/_39eC9ianLf8/S1WBcXZN1sI/AAAAAAAABxM/cYJZdzJ08mk/s320/%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B1.jpg
κόλασις=(αποδίδει)=82=- 82=
- 8 =  ανατολη-δυση-βορράς-νότος-ζενιθ-ναδίρ-δεξιά-αριστερά= το πνεύμα του κακού έχει καταλάβει τον περιβάλλοντα χώρο-κόσμο-γη και παντού επικρατεί η ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑ. 
 
- 2= η αντιαγάπη=βία-αδικία και η αντισοφία=αναλήθεια-πλάνη (ο μη ων- το μη ον) είναι πλέον "ο θεός" του κόσμου, η εναντιωτική δυάς (εναντίωση-εχθρότητα-πόλεμος) έχει επιβάλει παντού την ΔΙΑΙΡΕΣΗ .
το τρίγωνο της ενώσεως-ενότητος
του πνεύματος του θεού με το ανθρώπινον πνεύμα
(τρίγωνο με κορυφή άνω=θείον πνεύμα κατερχόμενον
και τρίγωνο με κορυφή κάτω=ανθρώπινον πνεύμα ανερχόμενον)

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.