Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

ΠαιΔεία 3

 http://www.upaya.es/images/tetramorfos.jpg
(η αλήθεια είναι απλή κι ο λόγος της ακόμα πιο απλός (Ευριπίδης-τραγικός) απλότητα είναι να βλέπεις μέσα σε όλα το ένα ! ο ελεύθερος άνθρωπος ούτε αγοράζει ούτε πουλάει, μόνον εξαγοράζει στη ζωή αυτό πού όλοι οι άλλοι έχουν προ πολλού πουλήσει ,τον εαυτό τους!) .
ΠΑΙΣ=ΠΑΙΔΕΙΑ
(υπουργείο παιδείας)
παιδότοπος
παίζω-παιχνίδι
παιδεύω-παίδευση 
παιδαγώγηση-πεπαιδευμένος
εκπαίδευση-εκπαιδευτικό σύστημα
παιδαγωγικά -παιδαγωγός
διαπαιδαγώγηση-παιδονόμος
παιδοκόμος-παιδίατρος
παίς=παιδί-ον
παιδεία= η παίδευση-εκ-παίδευση που αφορά τους παίδες κλπ

παίς=άνθρωπος-σε μικρή ηλικία
παίς-παιδί=άρρεν ή θήλυ ανθρώπινον ον

ΑΝΘΡΩΠΟΣ=ΕΧΕΙ 4 ΣΤΑΔΙΑ-ΗΛΙΚΙΕΣ ΖΩΗΣ
  • 1-18 είναι ΠΑΙΣ-ΠΑΙΔΙΟΝ-παιδίσκη (νεότευτα τέκνα)
  • 19-45 είναι ΑΝΔΡΑΣ-ΓΥΝΗ (αυξάνοντες)
  • 46-63 είναι ΜΕΣΗΛΙΚΕΣ (ώριμοι)
  • 64-81 είναι  ΓΕΡΟΝΤΕΣ (σοφοί)
σημ: και όσοι ζούν πέραν των 81 και μέχρι τα 120 είναι υπερήλικες

Η ΒΑΣΗ-ΕΜΠΕΔΟΝ-ΗΛΙΚΙΑ ΠΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ : ΕΙΝΑΙ Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΑΣ. η πρώτη αυτή περίοδος είναι καθοριστική για την θετική πρόοδο, εξέλιξη-ανέλιξη-μεταμόρφωση του ως ύπαρξη-ζωή-οντότητα και ηθική και πνευματική υπόσταση-κατάσταση πνευματικού όντος μέσα στον κόσμο την κοινωνία και την την ζωή του στην γήϊνη ανθρωπότητα. 

ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΙ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΔΙΕΛΘΕΙ ΩΣΤΕ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΝΑ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΗΘΙΚΗ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΩΣΗ ΩΣ ΠΝΕΥΜΑ-ΟΝ-ΕΓΩ :

Α) ΠΑΙΔΕΙΑ
  1. παίς-ΠΑΙΔΕΙΑ
  2. δια-ΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ
  3. παιδαγωγικό ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Β) ΜΥΗΣΗ
  1. ΜΥΟΥΜΕΝΟΣ μαθητής
  2. ΜΥΗΣΙΣ αλήθειαν
  3. ΜΥΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
οι 4 κόσμοι-ποταμοί του πνεύματος του ανθρώπου-ΑΔΑΜ (στην ΕΔΕΜ=πνεύμα του καλού εντός του ανθρώπου) είναι οι :
ΜΥΗΣΗ-1
Ι
Ι
  4-ΕΠΙΣΤΗΜΗ--------Ο--------ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ-3
Ι
Ι
ΘΡΗΣΚΕΙΑ-2

ΠΑΙΔΕΙΑ-εξωτερισμός=
Α) 4-ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ανθρώπινη σοφία
Β) 3-ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ-ανθρώπινη διανόηση

ΜΥΗΣΗ-εσωτερισμός=
Α) 2-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-αγάπη
Β) 1-ΜΥΗΣΗ-εαν αγάπη σωφία-αλήθεια
ΑΝΘΡΩΠΟΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ-1-ΑΕΤΟΣ
Α
Ι
Ι
   Π-Θ-ΜΑΤΘΑΙΟΣ-4-ΥΛΗ  Ο  ΔΙΑΝΟΙΑ-3-ΛΟΥΚΑΣ-Ρ
Ι
Ι
Ο-Ν
ΜΑΡΚΟΣ-2-ΛΕΩΝ

ΑΝΘΡΩΠΟΣ=ανΘΡωΠοΣ
ΑΩ=άω=πνεω=πνεύμα
ΟΝ=ζων=(ούσα) ψυχή
ΠάΘος=παθαίνει=ύλη
ΡώΣ=ΡώμοΣ/Ρώμη-ρωμαλαιότης=διάνοια

ιωάννης=αετός=
"πνεύμα ο θεός"=αγαπώ τον θεό
μάρκος=λέων=
"εν αρχή ην ο λόγος"=αγαπώ τον συν-άνθρωπο
λουκάς=άνθρωπος=
"μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν"=αγαπώ τον εαυτό
ματθαίος=ταύρος=
"Μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἢ τί πίωμεντί περιβαλώμεθα; Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν"=αγαπώ-υπηρετώ το έργο μου-γίνομαι συνεργάτης του θεού.

4ΜΟΡΦΟΝ : (άνθρωπος-σφίγγα)
ΙΩΑΝΝΗΣ-ΑΕΤΟΣ-ΠΝΕΥΜΑ 
ΜΑΡΚΟΣ-ΛΕΩΝ-ΨΥΧΗ  
ΛΟΥΚΑΣ-ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΔΙΑΝΟΙΑ  
ΜΑΤΘΑΙΟΣ-ΤΑΥΡΟΣ-ΥΛΗ 
(ΙΗΣΟΥΣ=4 ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ=σφίγξ)
ΙΩ
Ι
Ι
 ΜΤ------ΙΗΣ------ΛΚ

Ι
 Ι 
ΜΡ
ΑΝΘΡΩΠΟΣ= αναθρεί + α όπωπε= αυτός που σκέπτεται-λογίζεται-αρθρώνει λόγον γιαυτά οπου βλέπει γύρω του και ΑΝΘΡΩΠΟΣ= άνω + αθρώ+ ωψ= αυτός που με το πρόσωπο-οφθαλμούς του του παρατηρεί τα άνω και στοχάζεται-σκέπτεται-διαλογίζεται (το ρήμα αθρώ (-εω): βλέπω, παρατηρώ, θεώμαι, εξετάζω νοερώς, αντιλαμβάνομαι και η ΩΨ-ωπός=όμμα, οφθαλμός, όψις, πρόσωπον) .

ΑΝΘΡΩΠΟΣ= άνω+θρώσκω= προς τα άνω (που είναι ο ήλιος και ο ουρανός) κοιτάζω-σπεύδω-εφορμώ για να συλλάβω (και όχι κατακτήσω) τον σχεδιαστή-δημιουργό του ήλιου και ουράνιου θόλου (διακοσμημένου με άστρα-φώτα) και ΑΝΘΡΩΠΟΣ= άνω+αρθώ+ωψ= θα αρθώ=σηκωθώ όρθιος-ανορθώσω (ανορθώσω το ανάστημα-πρόσωπο μου) την όψη- όραση- σκέψη μου προς το ανώ-τερο (άνω-δρων, ανω φρονών) και ΑΝΘΡΩΠΟΣ= άνω+θρήσκω= εκδηλώνω την θρησκεία-(αρέσκεια) λατρεία μου προς αυτό που είναι προς τα άνω (ο ήλιος-ουρανός) και την θέληση μου να μυηθώ στο φως-αλήθεια τους (θρησκεύω-λατρεύω τον ήλιο-σελήνη-άστρα=θεούς δηλαδή αυτό που έκαναν οι σέληνες-έλληνες οι οποίοι καθιέρωσαν τα μυστήρια της λατρείας του θεού και εμυούντο στην χαρι-πνεύμα-αλήθεια του-τους).

απο την ετυμολογία του ΑΝΘΡΩΠΟΣ προκύπτουν 2 βασικές ιδέες-σκέψεις α) ότι ο άνθρωπος είναι ένα ΝΟΗΜΟΝ ΟΝ και συνεπώς έχει ΝΟΥΝ-ΔΙΑΝΟΙΑ και β) ότι ο άνθρωπος είναι ένα ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΟΝ, έχει ΠΝΕΥΜΑ .
Και, ακόμα, σύμφωνα με τον Πλούταρχο (Αλέξανδρος 2,5[Ι 665 a]η λέξη θρησκεία ετυμολογείται από τη λέξη Θρήσσα-Θρήσσαι, δηλαδή από τις μυημένες στα Καβείρια μυστήρια θράκισσες γυναίκες που καταλαμβάνονταν από ενθουσιασμό και ιερή μανία ή και απο το ρήμα θρέομαι, θροέω =κράζω μεγαλοφώνως, θορυβώ προκαλώντας θρούν -θρόϊσμα, παθητικώς: ταράσσομαι, τρέμω. Στον Ησύχιο θρέσκος, αντί θρήσκος.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΠΑΙΣ-ΠΑΙΔΕΙΑ :(ύλη-διάνοια)
(ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ-εκδήλωση/διαδήλωση)
ΕΠΙΣΤΗΜΗ=επιστήμες=ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ=φιλεί-σοφίαν= ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ-πνεύματι.
ΑΝΘΡΩΠΟΣ-(άρρεν+θήλυ=εν) ΜΥΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ: (ψυχή-πνεύμα)
(ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΗΘΙΚΗ&ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΩΣΗ)
ΘΡΗΣΚΕΙΑ : ΑΓΑΠΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ (εγκράτεια-συγχώρεση)
ΜΥΗΣΗ : ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΩΦΙΑ-ΑΛΗΘΕΙΑ (προσευχή-έργον αποστολής)
Α
ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΠΑΙΣ-ΠΑΙΔΕΙΑ
ΕΓΩ-ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΣ

ΤΟ ΕΓΩ-ον-πνεύμα
να γνωρίσει-επιγνώσει τον ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ-ΕΓΏ

  1. Π-νεύμα/τικόν
  2. Α-τομικόποημένον (πνεύμα)
  3. Ι-διον/ιδικόν του και μόνον
  4.  Δ-ισύνθετον-Δυαδικόν((+) διπολικον & (- )δισύνθετον)
  5. Ε-λεύθερον (αδέσμευτον)
  6. Ί-διαίτερον (ιδιώτερον-μοναδικόν-εκλεκτόν)
  7. Α-νεξάρτητον (αυτόνομον)
ΕΓΩ=ΠΝΕΥΜΑ-ΑΤΟΜΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟΝ-ΊΔΙΟΝ-ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΝ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ-ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΝ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ

να γνωρίσει-εκδηλώσει ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΓΩ
  1.  Π-ροσωπικότητα (πνευματική)
  2. Α-νομοία (ανομοιότητα)
  3. Ι-διαιτέρα (χαρισματική)
  4. Δ-υαδική (δύο φορών-Διαδήλωση)
  5. Ε-κδηλωμένη (ελευθέρα)
  6. Ι-σχυρά (δημιουργός)
  7. Α-νεξάρτητος (ατομική)
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ=ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ-ΑΝΟΜΟΙΑ-ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ-ΔΥΑΔΙΚΗ-ΕΚΔΗΛΩΜΕΝΗ-ΙΣΧΥΡΑ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ

να διδαχθεί-παιδευθεί-διαπαιδαγωγηθεί-γνωρίσει βιωματικά  ότι το πνεύμα και το γράμμα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ: είναι αυτός να μπορεί να αποκτά-κατακτά-χωρεί σε:
(προπαίδεια-προμύησις-προετοιμασία)
Π-νεύμα σοφίας-σωφίας
να διδάσκεται και να γίνεται το παιδί-ένας άνθρωπος φιλοσοφημένος επιστήμων, θεραπευτής-ιατρός-χημικός-αστρονόμος-μαθηματικός-γεωμέτρης-γεωπόνος κλπ
Α-γάπη-ς
να διδάσκεται και να γίνεται το παιδί-ένας άνθρωπος με νού-διάνοια-συμπεριφορά-εκδηλώσεις ανθρώπου φίλου-αδελφού-αγαπώντος ανθρώπου
Ι-σότητα-ς
να διδάσκεται και να γίνεται το παιδί-ένας άνθρωπος με νου-συμπεριφορά ισότιμου-ισάξιου-ισόμοιρου με τούς άλλους συνανθρώπους-συμμαθητές του
Δ-ιάκριση
να διδάσκεται και να γίνεται το παιδί-ένας άνθρωπος με διάνοια-γνώση-διάκριση του ηθικά καλού απο το ηθικά άδικο, να γίνεται ένας άνθρωπος μορφωμένος-καλλιεργημένος-διαπαιδαγωγημένος-δημιουργικός, ένα ζωντανό κύτταρο της οικογένειας- του σχολείου- της κοινωνίας- λαού του, της ανθρωπότητος-οικουμένης .
Ε-λευθερία-ς
να διδάσκεται και να γίνεται το παιδί-ένας άνθρωπος με ψυχή-διάνοια-φρόνημα ελεύθερου ανθρώπου, ενωτικού παράγοντα, ενάρετης και θετικής προσωπικότητας.
Ι-ερότητα-ς
με πατριωτικό φρόνημα και σεβασμό ιερών σεβασμάτων και των ιερών παρακαταθηκών των προγόνων, των γονέων-διδασκάλων, της αλήθειας που παρέλαβε και οφείλει να διαφυλάττει ως κόρην οφθαλμού και ιερή παρακαταθήκη-κιβωτό σωτηρίας εκ μέρους του θεού για τον ίδιο και τούς όμοιους του .
Α-λληλεγγύη-ς
με διάθεση συμπάθειας-βοήθειας-αλληλεγγύης στους ομοίους του και έμπρακτη ανταπόκριση όταν οι συνθήκες και περιστάσεις το απαιτούν, προκειμένου να υποστηρίξει-σώσει- καλύψει τις ανάγκες του συνανθρώπου αδελφού του .
Β
ΑΝΘΡΩΠΟΣ-(άρρεν+θήλυ=εν) ΜΥΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ
ΨΥΧΗ-ΠΝΕΥΜΑ
ΗΘΙΚΗ ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΝ ΣΩΦΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣΙΣ
(δες και)
το Πνεύμα της Μυήσεως
το ρόδον της Μυήσεως
το κρίνον της Μυήσεως
το Μ της Μυήσεως

τι είναι η ΜΥΗΣΙΣ ;

η Μύησις είναι η μαία ! είναι η προετοιμασία και εισαγωγή του ανθρώπου σε έναν άλλο κόσμο σε ένα άλλο περιβάλλον όχι υλοδιανοητικό κοσμικό-φιλοσοφικό αλλά ψυχικό και πνευματικό, ηθικο-πνευματικό δηλαδή προετοιμάζει τον μυούμενο στην αλήθεια να ετοιμασθεί για να χωρέσει- εισχωρήσει απο το γήϊνο περιβάλλον, όπου επικρατεί η δισυνθετότητα καλού και κακού και κυριαρχούν η κοσμικότητα και η διανοητική γνώση, στο ουράνιο πνευματικό περιβάλλον που επικρατεί η απλότητα της αλήθειας και κυριαρχεί η αγάπη και σοφία του θεού (όπως η υλική μαία προετοιμάζει το νεογέννητο για το νέο περιβάλλον που ετοιμάζεται να ζήσει) .


ΜΥΗΣΙΣ= μυεί + έσω δηλαδή η μύησις είναι αυτή που μυεί τον άνθρωπο για την εσω-τερικότητα της πραγματικότητας η οποία είναι εξω-τερική . (έσω- τερικότητα= πνεύμα καλού-αλήθεια, έξω- τερικότητα = πνεύμα κακού- αναλήθεια) .

πραγματικότητα-εξωτερικότητα= ορατός κόσμος-εξωτερικότητα-γνώση διανοητική-κοσμικο υλικό φαίνεσθαι-γίγνεσθαι .

αλήθεια-εσωτερικότητα= αόρατος ουράνιος κόσμος-εσωτερικότητα- γνώση πνευματική- σοφία ουράνια άπειρης και αιώνιας δημιουργίας-δημιουργικότητας .

η Μύηση λοιπόν είναι όλη εκείνη η μυητική Μυστική άδηλη-αφανής-σιωπηλή εσωτερική διαδικασία-δοκιμασία που απαιτείται-χρειάζεται ώστε ο τυφλός ως προς το εσωτερικό φως υποψήφιος μαθητής-μυούμενος να αναβλέψει δηλαδή να μπορέσει να δη και κυρίως βιώσει το εσωτερικό φως της αλήθειας διαμέσου της μυήσεως στην αλήθεια .
Στην  Μύηση ο μυούμενος είναι ο σπόρος του σίτου ο οποίος οφείλει πρώτον να πέσει στην καλλιεργημένη γη-δηλαδή εισάγεται σε ένα νεο περιβάλλον ποιοτικό-εσωτερικό-πνευματικό, εν συνεχεία να λιώσει-δηλαδή να διέλθει [πάσχα ]νικηφόρα τις εσωτερικές ηθικές-πνευματικές-μυητικές δοκιμασίες-διαδικασίες και μέσα απο την αποσύνθεση του παλαιού του εαυτού (θάνατος) να βλαστήσει-αναγεννηθεί (ανάσταση) ο νέος άνθρωπος ο οποίος θα καρποφορήσει πολλαπλάσια (υπηρέτηση του έργου της αποστολής του) .
το Πνεύμα της Μυήσεως είναι :

Π-νευματικό=είναι αποκαλυπτικό-πνευματικό-μεγάλης πνοής-οικουμενικό

Ν-έο=είναι καινοτόμο πρωτότυπο και πρωτοφανές

Ε-ιρηνικό=είναι ήπιο-χρηστό και δικαιο-καλό

Υ-περβατικό=δίνει δυνατότητες υπέρβασης του κόσμου και επικοινωνίας με τον θεό

Μ-υητικό=είναι ιεραρχημένο στα πλαίσια της ουράνιας τάξεως και ισότιμο στα πλαίσια της αποστολής στον κόσμο

Α-ληθές=είναι εκ του θεού-η αλήθεια του και σκέπεται-φρουρείται-προστατεύεται απο τον θεό και τους εντεταλμένους υπηρέτες του .

η ΜΥΗΣΙΣ του ανθρώπου στην αλήθεια του θεού που αφορά τον άνθρωπο και το επι της γης(και στους κόσμους του παντός)έργο του,αποτελεί το ΜΕΓΑ ΧΡΕΟΣ του ανθρώπου, δηλαδή το να μπορέσει αυτός δια-μέσου της μυήσεως του στην αλήθεια να ελευθερωθεί απο το κακό του και να αυτο-τελειοποιηθεί ηθικά εν αγάπη και πνευματικά εν σοφία θεού ως πνεύμα-εγώ-ον-προσωπικότης και τιουτοτρόπως να θελήσει να συμπράξει στο θείο θέλημα-ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ στον κόσμο καθιστάμενος ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ του θεού δημιουργού του-αυτό είναι το δέον χρέος.



Μ-έση οδός συμμετρίας-Μαθητής Μυούμενος

Υ-παγωγή νοός πνεύματι αληθείας

Η-θικοποίηση ψυχής εν αγάπη

Σ-οφία πνεύματος εν σωφία

Ι-σχύς θετικής προσωπικότητος

Σ-ταθερότης εγώ-όντος-πνεύματος εν αληθεία


Μαθητά Μυούμενε Μεμυημένε Μύστα :

δια του μέτρου αποφεύγονται τα άκρα της υπερβολής ή της έλλειψης-δια της υπαγωγής ρυθμίζεται το εκκρεμές της διανοίας-διανοήσεως, δια της ηθικοποιήσεως εφαρμόζεται η αρμονία και η αγάπη στην ψυχή, δια της πνευματικής σωφίας ο άνθρωπος καθίσταται πνευματικός και σοφός, δια της Μυήσεως στην αλήθεια-αγάπη-σοφία θεού το ενσυνείδητον ανθρώπινον εγώ που είναι πλέον και απλοποιημένον πνεύμα αποκτά μία ισχυρά θετική χαρισματική προσωπικότητα αλλά και σταθεροποιείται στο ουράνιο επίπεδο. (δεν είναι πλέον ένα κοσμικό εκκρεμές-ωρολόγιον) αυτός είναι ο άνθρωπος συνεργάτης του θεού και  εκλεκτός του, ένας ισάγγελος στην γη και το ναό του θεού.

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΜΥΗΣΗ :
Υ-πομονή(μένω υπό-κάτω)
Σ-ιωπή(ακούω κατανοώ εξετάζω)
Τ-απεινοφροσύνη(δεν υπάρχω εγώ)
Ε-γκράτεια ψυχής+Αγάπη+Αλληλεγγύη και πνεύμα ΑγιονΑγαθόνΑγνόν(Ε=5Α)
Ρ-ωμαλαιότης(με ορμή-πάθος-ρώμη υποστηρίζω το καλόν)
Ο-φειλή (προς πάντας-δικαίους και αδίκους)
Ν-ουνέχεια(σύνεση-προσοχή-φρούρηση-διάκριση καλού-κακού)

ΠΝΕΥΜΑ:
ΑΓΙΟΝ=αλήθεια-πιστεύω αληθινά
ΑΓΑΘΟΝ=αγάπη-βιώνω άδολα
ΑΓΝΟΝ=σοφία-προσέχω-εγρηγορώ
ο άνθρωπος του καλού και έχων πνευματική σωφία στέκει στην πίστη προς τον θεό και είναι αληθινός στις προθέσεις-προαιρέσεις-κίνητρα του τα οποία αφορούν την αναζήτηση γνώση βίωση επίγνωση-κατανόηση ενσυνείδηση της αλήθειας του θεού . ο πιστός και αληθινός άνθρωπος είναι και γίνεται εξακολουθητικά ένας αγιάζων άνθρωπος-του θεού, αγαθός στην δωρεάν προσφορά-παροχή-αγάπη προς τούς συνάνθρώπους του, αγνός στην σκέψη και τον λόγο του, συνετός στις αποφάσεις-επιλογές του, σοφός στον τρόπο έκφρασης του στην καθημερινότητα, αυτο- πνευματούμενος κάθε στιγμή και έτοιμος να ενεργήσει-συνεργήσει στο έργο του θεού που είναι και δικό του μέγα χρέος-υποχρέωση-έργο-υπηρεσία και που αυτό συνοψίζεται στο να αποτελεί αυτός ένα ζωντανό φαρο φωτός και πνεύματος αληθείας, αλήθεια δε είναι ο θεός-η αγάπη σοφία .

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΜΥΗΣΕΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΕΝΤΑΠΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ που αφορά τους πρωταγωνιστές του έργου της επανόδου του εκπεσόντος (μέρους του) πνεύματος-του ασώτου υιού, δηλαδή: 

Α-τον θεόν=είναι ο ων, ο δημιουργός του παντός
Β-τον διάβολο=είναι ο μη ων (μει-ον), ο καταστροφέας του παντός
Γ-το σχέδιο της επανόδου=η επάνοδος του κακού μετουσιωμένου σε καλόν
Δ-τον νόμο της ανταπόδοσης = η ανταποδοση-ίση απόδοση καλού και κακού στις αντίστοιχες πράξεις του ανθρώπου, καλού ή κακού
Ε-τον σκοπό του ανθρώπου-δημιουργίας= η θέωση

Α-ανατείνω αλήθειαν-πίστις
Β-βιώνω αγάπη-άφεσις-συγχώρεσις
Γ-γνωρίζω σοφία-μετάνοια
Δ-διακρίνω καλον και κακον-υπομονή
Ε-ελευθερώνομαι απο το κακόν ενώνομαι με το καλόν-ταπεινοφροσύνη

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΑΣΧΑ:(Γ' διαθήκη=τελευταία= Ω)
ΠΑΣΧΑ=σημαίνει ΠΕΡΑΣΜΑ (υλική ζωή-θάνατος-ανάσταση)
ΠΑΣΧΑ=παραπέμπει στο ΠΑΣΧΩ (σταύρωση)
ΠΑΣΧΑ=ΠΑΣ+ Χ + Α= ΠΑΣ=κάθε ΑΝΘΡΩΠΟΣ και Χ=χιασμός-σταυρός-ΣΤΑΥΡΩΣΗ και Α=ΑΝΑΣΤΑΣΗ .

το τρίτο πάσχα είναι το πάσχα του παρακλήτου-του αγίου πνεύματος-της αληθείας, το οποίο είναι Η ΣΥΝΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΕΚ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ και αυτό το πνεύμα θα εκδηλωθεί οικουμενικά σε κάθε άνθρωπο-πρόβατο ο οποίος ακολουθεί το ΑΡΝΙΟΝ ιησού και τον ΠΟΙΜΕΝΑ χριστό .

(το ένδον-εντός του πάσχα πνεύμα-βίωμα-ενσυνείδηση-επίγνωση που ζει κάθε εσταυρωμένος ακόλουθος της αγάπης χριστού-σοφίας-παρακλήτου αλήθειας-πατρός θεού).
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ-ΠΑΣΧΑ
Π=ΠΟΙΜΗΝ (ιησούς χριστός-παράκλητος)
ποίμνη-πρόβατα
Α=ΑΓΙΟΣ
αγαθός-αγνός
Σ=ΣΩΤΗΡ
σοφός-συνετός
Χ=ΧΡΙΣΜΕΝΟΣ
χρίσμα-χάριτος
Α=ΑΛΗΘΙΝΟΣ
απόστολος-αγάπης

Π=Πνεύμα_πατήρ
Α=Αγάπης
Σ=Σοφίας
Χ=Χάριτος (χρίσις χρίσμα εκλεκτών)
Α=Αληθείας

(προσωπικότητα) ΠΑΙΔΕΙΑ-ΜΥΗΣΙΣ (απρόσωπον):
(εξωτερικός-ΑΝΘΡΩΠΟΣ-εσωτερικός)
(υλοδιανοητικός-ψυχοπνευματικός)
ΜΥ
Ι
Ι
ΕΠΙΣ-----πάσχα------ ΦΙΛ
Ι
Ι
ΘΡ

Π-νεύμα-1
Ι
Ι
     Χ-άρις-4-----Α-νθρ-5-ωπος------- Σ-οφία-3
Ι
Ι
 Α-γάπη-2

αλήθεια
Ι
Ι
σοφία ------πνεύμα----- σωφία
Ι
Ι
αγάπη

αληθεύω
Ι
Ι
αναζητώ-----εαυτός------ γνωρίζω
Ι
Ι
βιώνω

πιστεύω
πνεύματι-αληθείας
Ι
Ι
αίρω εχρότητα (αισχρόν)-----ον--------ερώ φιλότητα (κάλλος)
Ι
Ι
εγκρατώ (αγάπη)
ψυχή-συναισθημάτων

1
Μ
Υ
4-ΠΑΙΔΕΙΑ Η ΠΑΙΔΕΙΑ-3
Σ
Ι
Σ
2
ΠΑΣ Μ=μαθητής=μυούμενος-μεμυημένος-μύστης
Α) ΠΑΙΔΕΙΑ-άνθρωπος εγώ-(άτομ)ον
παιδεία-διαπαιδαγώγηση με επίκεντρο τον άνθρωπο

Β) ΜΥΗΣΗ-άνθρωπος πνεύμα(όλον)
μύηση-εσωτερισμός με επίκεντρο τον θεό

Α) ΠΑΙΔΕΙΑ-άνθρωπος (διαπαιδαγωγείται)
α-νθρωπος=(δισύνθετον καλού-κακού εγω-ον-)πνεύμα=μύησις
ν-ους=διάνοια=φιλοσοφία
θ-υμός=ψυχή=θρησκεία
ρ-ώμη=σώμα=επιστήμη

Β) ΜΥΗΣΙΣ-άνθρωπος-βασιλέας (μυείται)
ω-ν=το δισύνθετον εγώ να απλοποιηθεί και να γίνει ων
π-νεύμα=το πνεύμα του κακού να μετουσιωθεί σε πνεύμα καλού
ο-ν= το ον-η δίψυχη ψυχή να μεταμορφωθεί σε ον-αγάπη θεού
σ-ιός=ο άνθρωπος να αυτοκαταστεί ο σιός-θεός στην γη (απο εικόνα να γίνει ωμοίωση με τον δημιουργό του).

Α) ΠΑΙΔΕΙΑ-άνθρωπος 
(διαπαιδαγωγείται:π=πνεύμα=α=αγάπης=ι=ισότητος=δ=διάκρισης καλού και κακού =ε=ελευθερίας=ι=ιεροτητος=α=αλληλεγγύης) .

Β) ΜΥΗΣΗ-ισάγγελος
μυείται: Μ-έση οδός συμμετρίας=Υ-παγωγή νοός πνεύματι=Η-θικοποίηση ψυχής εν αγάπη=Σ-οφία πνεύματος εν σωφία=Ι-σχύς θετικής προσωπικότητος=Σ-ταθερότης εγώ-όντος-πνεύματος εν αληθεία .

ΜΥΗΣΙΣ= ΜΗΧΑΝΟΔΗΓΟΣ
ΘΡΗΣΚΕΙΑ=ΟΧΗΜΑ-ΤΡΕΝΟ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ=ΣΙΔΗΡΟΤΡΟΧΙΑ
ΕΠΙΣΤΗΜΗ= ΣΙΔΗΡΟΤΡΟΧΙΑ

ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ=ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ-γνώση-επιβίωση
ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΜΥΗΣΙΣ=ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ-βίωση-αυτο- πνευμάτωση

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

ΠαιΔεία-2

(η αλήθεια είναι απλή κι ο λόγος της ακόμα πιο απλός (Ευριπίδης-τραγικός) απλότητα είναι να βλέπεις μέσα σε όλα το ένα ! ο ελεύθερος άνθρωπος ούτε αγοράζει ούτε πουλάει, μόνον εξαγοράζει στη ζωή αυτό πού όλοι οι άλλοι έχουν προ πολλού πουλήσει ,τον εαυτό τους!) .
ΠΑΙΔΕΙΑ:
οι 4 κόσμοι-ποταμοί του πνεύματος του ανθρώπου-ΑΔΑΜ (στην ΕΔΕΜ=πνεύμα του καλού εντός του ανθρώπου) είναι οι :
ΜΥΗΣΗ
Ι
Ι
 ΕΠΙΣΤΗΜΗ--------Ο--------ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Ι
Ι
ΘΡΗΣΚΕΙΑ 
ΜΥΗΣΗ-πίστις στην αλήθεια του θεού
ΘΡΗΣΚΕΙΑ-αγάπη του Λόγου
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ-υπαγωγή της διανοίας στην Σωφία
ΕΠΙΣΤΗΜΗ-θεραπεία-συμμετρία της ύλης

Συνεπώς όλη η ΠΑΙΔΕΙΑ-ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ του ανθρώπου-μαθητή-διδασκάλου θα βασίζεται-κατευθύνεται-προσανατολίζεται απο τις 4 αυτές σιδηροτροχιές (2 ανοδικές + 2 καθοδικές) και έτσι ο άνθρωπος θα εκπληρώνει τον προορισμό-πεπρωμένο-έργο του τόσο προς τον εαυτό και συνάνθρωπο του όσο και προς τον θεό. ΤΟ ΕΡΓΟ ΑΥΤΟ είναι η με συνέργεια-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ του ανθρώπου στην ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ (μετάνοια) ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ δηλαδή στην ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ-ΕΠΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ-πνεύματος (σκοτοφόρος) και δια μέσω αυτού του έργου θεού-ανθρώπου ταυτοχρόνως να επέλθει-να συντελεσθεί η  εν παντί ενότης όντων-κόσμων, η βασιλεία του θεού-των ουρανών δηλαδή η πνευματική ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ στο δημιουργημένο σύμπαν-κόσμο-γη που θα καταλήξει στην θέωση-αποκατάταση πάντων στον θεό .
(άνω)
Π=Πνευματική
Α=Αποκατάσταση
Ι=Ιεραρχίας
Δ=Διαβόλου-δαιμόνων (πνεύματος-ων κακού)
(ΕΙΑ=ΑΕΙ=στην αιωνιότητα-επιστροφή στο ΑΕΙ)
(κάτω)
Ε=Επικράτηση Ενότητος
Ι=Ιεραρχίας Ιησού
Α=ΑνθρωπόΘεου=Ανθρωπότητος

η (έκπτωτη) ιεραρχία διαβόλου και η (τακτοποιούμενη) ιεραρχία του Υιού του θεού- ανθρώπου ιησού χριστού ο οποίος είναι Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ της ανθρωπότητος και Ο ΣΩΤΗΡ-ας των ανθρώπων .

τα αρχικά του ονόματος Ιησούς Χριστός= Ι Χ
Ι Χ= = ο σταθερός σταυρός= Α_Δ_Β_Ν και Ζ_Ν (ανατολή-δύση-βορράς-νότος-ζενίθ-ναδίρ) δηλαδή η ιεραρχία-τάξη-δύναμη-ισχύς-αλήθεια του ΙΧ θα επικρατήσει παντού στα τέσσερα σημεία της γης και του ουρανού και του άδη.

Η ΠΑΙΔΕΙΑ-ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ είναι ο τρόπος που θα προετοιμάζεται ο άνθρωπος απο ΠΑΙΔΙ_ΠΑΙΣ_ΠΑΙΔΕΙΑ_ΠΑΙΔΕΥΣΗ για την επικείμενη ΜΥΗΣΗ ΤΟΥ ηθικά και πνευματικά. η παιδεία είναι ο τρόπος της προσαρμογής και δημιουργίας κατάλληλου ηθικού και διανοητικού περιβάλλοντος ώστε ο άνθρωπος να γίνεται έτοιμος για να δεχθεί την αλήθεια γνωστικά βιωματικά θρησκευτικά μυητικά .

τι πρέπει να γνωρίζει ο άνθρωπος ;
πρέπει να γνωρίζει την αλήθεια για την αυτο-δημιουργία-πτώση του κακού, την δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου, το πεπρωμένο του έργο-της επανόδου, τις 3 διαθήκες του θεού προς τον άνθρωπο, (οι οποίες δόθηκαν ακριβώς για να μπορέσει ο άνθρωπος να κάνει αυτό το έργο- να συμπράξει με το πνεύμα του θεού στον ουρανό και τον κόσμο: 10 λογος νόμος- αγάπη του λόγου- σωφία-πνεύμα της αληθείας του παρακλήτου) και την πενταπλή αλήθεια που αφορά :
ΑΛΗΘΕΙΑ-ΓΝΩΣΗ (του ανθρώπου) ΓΙΑ :
  • τον θεό
  • το κακό
  • το σχέδιο του θεού
  • τον νόμο του θεού
  • τον σκοπό-προωρισμό του ανθρώπου
  1. ο θεός είναι η αλήθεια- ο ων
  2. το κακό είναι ο σκοτοφόρος- ο μη ων
  3. το σχέδιο του θεού είναι η επάνοδος του κακού-μετουσιωμένου σε καλό
  4. ο νόμος είναι ο της ανταπόδοσης καλού στο καλό και κακού στο κακό 
  5. ο σκοπός είναι η θέωση-αποκατάσταση των πάντων στον θεό .
 τι πρέπει να βιώνει ο άνθρωπος ;
πρέπει να βιώνει το πνεύμα των 3 διαθηκών του θεού:
ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-να γίνει:
  • νόμος-σέβομαι τον θεό και τον συνάνθρωπο
  • αγάπη-αγαπώ-είμαι αλληλέγγυος προς τον συνάνθρωπο
  • εν αγάπη σωφία-παρέχω πάντα προς πάντας και υπάγω τον νου-διάνοια μου στο εν ημίν πνεύμα του θεού
  1.  αυτο-καθίσταμαι νόμος θεού (ευνομούμενος) απο νόμος (δισύνθετος) άνθρωπος και νούς σοφός (ευνοητεύων) απο νούς (δισύνθετος) κοσμικός και ναός θεού (ευναήτης) απο ναός υλικός (όπου εισέρχονται άγιοι και βέβηλοι)
  2. αυτο-ανασταίνομαι ως φορέας της αγάπης του θεού και αλληλέγγυος των συνανθρώπων μου (όπως διακήρυξε Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ- Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ:«Εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα» (Ιωάν.11:26).
  3. αυτο-θεωνομαι ως φορέας του πνεύματος της αληθείας-του αγίου πνεύματος-της ΣΟΦΙΑΣ ΘΕΟΥ. (ιωα:ΙΣΤ-13)" ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν"(αλήθεια δε ο θεός) .
 ποιό είναι το μέσο- η γέφυρα διέλευσης προς την μύηση στην αλήθεια; 
είναι η Παιδεία-Διαπαιδαγώγηση του ανθρώπου σύμφωνα με την αλήθεια-αγάπη-πνευματική σοφία του θεού: (να γνωρίσει τι είναι ως ον-πνεύμα-εγώ, απο ποια στοιχεία απο τα οποία συγκροτείται, τι πρέπει να μάθη-κάνει-εκφράζει διακριτικά-δημιουργικά κλπ) .
ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-είναι εγω-ον-πνεύμα και εκδηλώνει προσωπικότητα-σύνολο ιδιαίτερων χαρακτηριστικών-δυναμικοτήτων και  αρετών :
ΤΟ ΕΓΩ
  1. Π-νεύμα/τικόν
  2. Α-τομικόποημένον (πνεύμα)
  3. Ι-διον/ιδικόν του και μόνον
  4.  Δ-ισύνθετον-Δυαδικόν((+) διπολικον & (- )δισύνθετον)
  5. Ε-λεύθερον (αδέσμευτον)
  6. Ί-διαίτερον (ιδιώτερον-μοναδικόν-εκλεκτόν)
  7. Α-νεξάρτητον (αυτόνομον)
ΕΓΩ=ΠΝΕΥΜΑ-ΑΤΟΜΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟΝ-ΊΔΙΟΝ-ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΝ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ-ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΝ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ
 
Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΓΩ
  1.  Π-ροσωπικότητα (πνευματική)
  2. Α-νομοία (ανομοιότητα)
  3. Ι-διαιτέρα (χαρισματική)
  4. Δ-υαδική (δυαδική-δύο φορών)
  5. Ε-κδηλωμένη (ελευθέρα)
  6. Ι-σχυρά (δημιουργός)
  7. Α-νεξάρτητος (ατομική)
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ=ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ-ΑΝΟΜΟΙΑ-ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ-ΔΥΑΔΙΚΗ-ΕΚΔΗΛΩΜΕΝΗ-ΙΣΧΥΡΑ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ

Π-Α-Ι-Δ-Ε-Ι-Α:= Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ 
(παις-παιδεία-παίδευση-εκπαίδευση-δια-παιδαγώγηση)

ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΤΗΤΑ (ως εκ της πνευματικής συναλληλίας των 2 πνευμάτων καλού-κακού)
ΕΓΩ (εγώ=ειμί) (ως εκ της ζωής-υπάρξεως-οντότητος-τρίτης κατάστασης πνεύματος)
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΣ (ως εκ της έκφρασης ιδιαίτερων προσωπικών χαρακτηριστικών).

καθίσταται λοιπόν φανερόν ότι Ο ΠΑΙΣ-ΑΝΘΡΩΠΟΣ(απο παιδί μικρό) θα πρέπει να λάβει ανάλογη ΠΑΙΔΕΙΑ-ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ (εκ-παίδευση: "ούς κύριος αγαπά ελέγχει και παιδεύει" όπως λέγει και ο υπέρτατος των αποστόλων Παύλος) πρωταρχικά για το τί είναι Ο ΙΔΙΟΣ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ-η αλήθεια (για τον) άνθρωπος, τι είναι Ο ΕΑΥΤΟΣ του, πως έγινε η δημιουργία-συγκρότηση του, ποιο είναι το έργο της αποστολής του στην γη, πως θα το πραγματώσει, τι είναι το κακό, τι είναι το καλόν και όλα όσα χρειάζεται ώστε αυτός να αποκτήσει ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟ-ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ-ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΩΣΗ.

ο άνθρωπος (δια-μέσου της παιδείας) θα πρέπει να μαθει-γνωρίσει-βιώσει-διακρίνει ότι αυτός είναι μια προσωπικότητα ανομοία (ανομία !) των υπολοίπων συνανθρώπων του, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (εξωτερικότητα) και οτι αυτή η προσωπικότητα οφείλεται στην ύπαρξη του εγώ-είναι του ανθρώπου (εσωτερικότητα). Είναι αυτό-το εγώ που αποτελεί τον κατουσίαν-ουσιαστικό άνθρωπο ο οποίος εκτός των άλλων είναι μία ιδιότητα- ένα σύνολο ιδιοτήτων-αρετών δηλαδή μία χαρακτηριστική ΠΟΛΥΣΥΝΘΕΤΗ οντότητα με επιμέρους ιδιότητες και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και που αυτό τον καθιστά επίσης μια ατομικότητα-ατομική οντότητα, ένα ατομο ανεξάρτητο ως πνεύμα-ον και εγώ.

η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ (εξωτερικά και εσωτερικά) οφείλεται στην απο κατασκευής ΔΙΣΥΝΘΕΤΗ-ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΤΗΤΑ της δημιουργίας του δηλαδή το ότι αυτός προέκυψε ως πνεύμα-ον-εγώ απο την ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΛΛΗΛΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ ΘΕΟΥ-ΣΚΟΤΟΦΟΡΟΥ (εωσφορικόν του θεού=φως-φωτεινόν και σκοτοφορικόν του κακού=σκότος=σκοτεινόν) με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα ΤΡΙΤΟ ΠΝΕΥΜΑ-κατάσταση πνεύματος (σε σχέση με τον θεό-πνεύμα και τον σκοτοφόρο-πνεύμα του κακού) το οποίο δημιουργήθηκε ΑΜΙΓΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΔΙΣΥΝΘΕΤΟ ΚΑΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΚΟΥ (αμιγώς=μη αναμειγνυόμενο-αμιγές) και το οποίο έλαβε τριπλή πνευματική εικόνα-μορφή-έκκφραση : πνεύμα-τος/ όν-τος/ εγώ (είναι) δηλαδή είναι και πνεύμα και ψυχή ζώσα και χούς-ύλη-διάνοια.

η διάνοια-νούς, προέκυψε αφενός απο την συγκρότηση των τριών επενδυμάτων (ύλη-ψυχή-πνεύμα) του εγώ (που προέκυψε απο την συναλληλία των δύο πνευμάτων φωτός-σκότους) και αφετέρου προκύπτει και διαμορφώνεται μέσα στον χρόνο και καθώς ο άνθρωπος απο παιδί μεγαλώνει και αποκτά παιδεία-γνώση-εμπειρία-βιώματα κλπ.

εγκέφαλος-νους-διάνοια=προκύπτει η νοητική-διανοητική λειτουργία, η κατανόησις και η ευφυϊα και πνευματική νοημοσύνη όσο ο άνθρωπος τελειοποείται ηθικο-πνευματικά.

η νόησις-διάνοια δεν είναι το πνεύμα ούτε μπορεί να αντικαταστήσει την πνευματική λειτουργία στον άνθρωπο, τουναντίον όσο αυξάνεται η διάνοια (και όχι η σοφία-σωφία) η οποία συνήθως συνοδεύεται απο το εγώ-την αυτοπροβλή-την επίδειξη γνώσεων, τόσο αυξάνεται και η παρουσία του κακού-είναι δείκτης ότι το κακό είναι ενθρονισμένο μέσα σε αυτόν τον άνθρωπο (που συνήθως κρίνει τους άλλους γιαυτό που ο ίδιος πάσχει-την αλλαζονεία-έπαρση-αυτοπροβολή του)

διάνοια= εκφράζεται με την κρίση τον λόγο και την μνήμη
πνεύμα= εκφράζει την ισχύ την θέληση και την φαντασία 

άρνησις του λόγου=ο αντίλογος
άρνησις της κρίσεως-διακρίσεως= η κατάκρισις
άρνησις της μνήμης= η μνησικακία

άρνησις της θελήσεως= η παθογένεια-παθητικότητα (αδιαφορία)
άρνησις της ισχύος= η καταστροφικότητα (εχθρική δύναμη)
άρνησις της φαντασίας= η φαντασιώσεις-ψευδαισθήσεις

ο άνθρωπος ο οποίος με υπομονή-σιωπή-ταπεινοφροσύνη καταφέρνει να κάνει την υπαγωγή-του νοός-διανοίας του (νοείν-φρονείν-συμπεριφέρεσθαι) στο μέσα του απλοποιημένο πνεύμα του, ουσιαστικά καταργεί την αλαζονεία-οίηση-υπερηφάνεια του που είναι στοιχεία της εκβλάστησης του μέσα του κακού, και έτσι γίνεται σοφός-συνετός-νουνεχής ("έχει βουτήξει την γλώσσα του στον νου-διάνοια του και αυτήν στο πνεύμα του-πνεύμα Του θεού")

ποιός θα μάθει-διδάξει τον άνθρωπο την αλήθεια;
τον άνθρωπο μπορεί να διδάξει-παραδειγματίσει:
  • ο θεός-πνεύμα
  • οι εκλεκτοί-εντεταλμένοι
  • ο εαυτός του
  • ο συνάνθρωπος
  • ο εχθρός του
  • το ίδιο το κακό-τα παθήματα του
  • η φύση
  1.  ο θεός-έχει τον τρόπο του-και τις διαθήκες-αλήθεια του (ΝΟΜΟΣ-ΑΓΑΠΗ-ΣΩΦΙΑ)
  2. οι εκλεκτοί-"φαίνονται" απο μακρυά-λόγοις και έργοις (ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ-το έργο τους είναι η ευεργεσία της ανθρωπότητος
  3. ο εαυτός-έχει το πνεύμα του θεού μέσα του-την αλήθεια
  4. ο συνάνθρωπος-είναι ο δεύτερος εαυτός-σύμμαχος-αδελφός
  5. ο εχθρός-αγαπώντας-συγχωρώντας τον εχθρό του ο κάθε άνθρωπος υπηρετεί το έργο της ηθικής του αυτοτελείωσης και ευεργετεί τον συνάνθρωπο εχθρό του (δίνοντας του χρόνο μετανοίας και συγκρατώντας την δικαία ανταπόδοση επι τω κακώ για τον εχθρό του)
  6. το ίδιο το κακό και τα παθήματα που μας φορτώνει- είναι η ευκαιρία-δυνατότητα να καταλάβουμε την αξία του καλού και να στραφούμε στον θεό αλλα και να απορρίψουμε το κακό το οποίο τώρα κατανοήσαμε-την κακή του φύση-ελαττωματικότητα
  7. η φύση- αποτυπώνει τις σκέψεις-συλλήψεις του πνεύματος του θεού για τον άνθρωπο και το έργο του--και φυσικά το ότι η φύση έχει στο περιβάλλον της και τα άγρια θηρία αποδεικνύει (ότι σε αυτήν υπάρχει) την εντολή του θεού: "πρόσεχε άνθρωπε το κακό γιατί αυτός είναι ο κόσμος του κακού-μέσα στον οποίο εγώ είμαι παρών και ξένος"-- .

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.