Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

η Τύχη

 ο ΗΡΑΚΛΗΣ μετά θάνατον-ανάληψη λαμβάνει απο τους θεούς ως δώρο για γυναίκα του την ΗΒΗ, την αιώνια νεότητα-ζωή
(η αλήθεια είναι απλή κι ο λόγος της ακόμα πιο απλός (Ευριπίδης-τραγικός) απλότητα είναι να βλέπεις μέσα σε όλα το ένα ! ο ελεύθερος άνθρωπος ούτε αγοράζει ούτε πουλάει, μόνον εξαγοράζει στη ζωή αυτό πού όλοι οι άλλοι έχουν προ πολλού πουλήσει ,τον εαυτό τους!) .
Η ΤΥΧΗ
υπάρχουν τρείς κυρίαρχοι Νόμοι-καταστάσεις-οφειλές στην ζωή των ανθρώπων (δράσεις του ενός και μόνον Νόμου-της ομοίας απόδοσης-ανταπόδοσης) :
1) Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ-πνεύμα θεού
2) Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ-θέληση του ανθρώπου
3) Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΟΙΡΑΙΟΥ-ισχύς του κακού-κόσμου
4) Η ΤΥΧΗ-ΜΟΙΡΑ-ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΩΝ 3 ΑΥΤΩΝ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΩΝ ΝΟΜΩΝ- ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ .
1
ΠΝΕΥΜΑ
ΠΡΟΝΟΙΑ
(Τ-έλειον)
Ι
Ι
ΤΥ
             4- ΥΛΗ-ΜΟΙΡΑ--ΕΓΩ--ΔΙΑΝΟΙΑ-ΜΟΙΡΑΙΟΝ- 3
        (Υ-πηρετικόν)   ΧΗ          (Χ-ρεωστικόν)
Ι
Ι
ΨΥΧΗ
2
ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΝ
(Η-θικόν)
  • η τύχη δεν είναι πρόνοια- θα ήταν εύνοια
  • η τύχη δεν είναι πεπρωμένον- θα ήταν πλάνη
  • η τύχη δεν είναι μοιραίον- θα ήταν αντίφαση
  • η τύχη είναι ΣΥΜΠΤΩΣΗ και των τριών καταστάσεων: πρόνοιας-πεπρωμένου-μοιραίου (κλωθώ-λάχεσις-άτροπος) ακολουθώντας και τηρώντας τους νόμους-τον νόμο που ο ίδιος ο δημιουργός έθεσε εν τη ιδία αυτού εξουσία) .
  • ΤΕΛΕΙΟΝ-η πρόνοια-προστασία του θεού είναι τέλεια και γιαυτό καλεί και εμας τους ανθρώπους να γίνουμε τέλειοι: ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι ὡς ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τέλειός ἐστιν(ματθ.5-48).
  • ΗΘΙΚΟΝ-το πεπρωμένο του κάθε ανθρώπου έχει αρχή μέσο και τέλος στην προσπάθεια-αγώνα του για ανόρθωση-εξύψωση του ηθικού του αναστήματος, της ηθικής του αυτο-τελειοποίησεως/καθάρσεως διότι η έλλειψη ηθικής ποιότητας στην ψυχή δεν επιτρέπει(ο νόμος) να προσεγγίσει ο μυούμενος-μαθητής-ακόλουθος-πιστός τον πνευματικό θεό-την σωφία-αλήθεια του .
  • ΥΠΗΡΕΤΙΚΟΝ-Υπομονητικόν- η υπηρεσία-το έργον του κάθε ανθρώπου στην ύλη-υλικό κόσμο που γεννήθηκε και διαβιώνει οφείλει να γίνεται με Υπομονή-Σιωπή-Ταπεινότητα, διότι είναι αναγκαία και απαραίτητη η ανεπιφύλακτη αποδοχή του έργου του καθώς εαν ο κάθε άνθρωπος εξέφραξε παράπονο-μεψιμοιρίες για την μοιρα και τις συνθήκες που κλήθηκε να υπηρετήσει το ατομικό του έργο, δεν θα είχαμε ποτέ και απο κανέναν άνθρωπο επιτυχή και νικηφόρα εργασία-συνεργασία στο έργο και συνεπώς την αυτο-δημιουργία-υπηρεσία του πεπρωμένου του .
  • ΧΡΕΩΣΤΙΚΟΝ-χρέος/οφειλή-η χρεοφειλή-το καθημερινό χρέος του ανθρώπου είναι η δια της πνευματικής-ψυχικής-υλικής εργασιας του υπηρέτηση του πεπρωμένου του- του έργου της αποστολής του (που είναι πρώτον η αυτοτελείωση του ηθικά και πνευματικά και κατα δεύτερον η βοήθεια για τον ίδιο σκοπό των συνανθρώπων του και κατα τρίτον είναι για ό,τι ο θεός θελήσει να τον επιφορτίσει). Σε αυτή την διαδικασία η διάνοια του ανθρώπου παίζει ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΡΟΛΟ καθώς είναι ο παράγων (κατάσταση-δυναμικότητα) εκείνος που ρυθμίζει και τις 3 βασικές συστατικές υπάρξεις της σύνθεσης του τριαδικού ανθρώπου: πνεύματος- ψυχής- ύλης αλλά και λόγω της δισυνθέτου καταστάσεως της, η οποία είναι εξ ορισμού 2 φορών (καλού και κακού) αλλά και το ότι προσομοιάζει και ως ουσία-αέρινη και ως λειτουργία- παράγει σκέψεις διανοητικές (όπως το πνεύμα παράγει πνευματικές σκέψεις) εαν ο άνθρωπος ΔΕΝ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΝΟΥ-ΝΟΗΣΕΩΣ- ΔΙΑΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ(και όχι του εγω-πνεύματος δισυνθέτου) τότε οποιαδήποτε μικρή ή μεγάλη προσπάθεια ΑΥΤΟ-ΤΕΛΕΙΩΣΕΩΣ- ΟΜΟΙΩΣΕΩΣ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ- ΠΝΕΥΜΑΤΩΣΕΩΣ- ΘΕΩΣΕΩΣ θα καταλήγει εις μάτην-θα αποτυνχάνει παταγωδώς . Αυτό είναι-ήταν ένα πολύ καλά κρυμμένο (απο το ίδιο το κακό) μυστικό εδω και αμέτρητους αιώνες και τώρα ήρθε η ώρα που η αλήθεια γνωστοποιήται ολόκληρη και συνεπώς δεν θα υπάρχουν πλέον μυστικά και ψέματα-αφού και το κακό τελειουμένων πνευματικά των ανθρώπων, θα εκκλείπει (φυσικά το "μυστικό" αυτό γνώριζαν όλοι όσοι κατόρθωναν να ομοιάζουν με τον θεό την αγάπη και την πνευματική σωφία του όλους τους αιώνες-διότι η θέληση του ανθρώπου και η αγάπη του θεού υπερβαίνουν κάθε εμπόδιο όταν υπάρχει ειλικρίνεια-εντιμότητα στην αναζήτηση της αλήθειας εκ μέρους του ανθρώπου) .
σημ-1 : η διάνοια του ανθρώπου και συμβολικά και κυριολεκτικά είναι ο ΑΔΗΣ_ΘΑΝΑΤΟΣ όπου εκεί συντελείται ή ο οριστικός θάνατος του ανθρώπου-αποτυχία ενσαρκώσεως (στείρα-άγονη) ή η ανάστασις του ανθρώπου-επιτυχημένη ενσάρκωση (καρποφόρος). (ΔΙΑ-ΝΟΙΑ=ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ο δικαστής κριτής είναι οι πράξεις-έργα του κάθε ανθρώπου που διαπράχθηκαν ενόσω ζούσε στην γη-"εν τω άδη ούκ έστι μετάνοια"- και ο νόμος της ανταπόδοσης απλώς επιβεβαιώνει την νίκη ή την απώλεια του ανθρώπου με τις συνέπειες τους για την τύχη του ανθρώπου αυτού) .

Η ΠΡΟΝΟΙΑ- είναι το πνεύμα του θεού-καλού μέσα μας και έξω απο εμάς, διάχυτο στον κόσμο-γη, είναι το δώρον του θεού σε κάθε άνθρωπο αλλά και προς τον κόσμο-γη.
ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ- είναι η οφειλή που έχει κάθε άνθρωπος στην ζωή του, είναι το ατομικό-προσωπικό του εργο (και το επιπλέον έργο προς την κοινωνία-ανθρωπότητα εαν και εφόσον του έχει άνωθεν λάχει-ορισθεί) το οποίον πρώτιστα αφορά την πνευματική-ψυχική-υλική του αυτοτελείωση-πνευμάτωση-θέωση και που αυτό συντελείται δια της ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗΣ του μέσα μας κακού πνεύματος (με πράξεις καλού και μετανοίας κακού-λαθών) και της ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗΣ (ομοιογενοποίησης-ομοίωσης) των εκφράσεων- των λόγων- της συμπεριφοράς μας (ενεργοποίηση με έργα καλού-σοφίας-αλήθειας) και της ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΩΣΗΣ συνολικά του πνεύματος-ζωής μας (μύηση στην αλήθεια-πνευμάτωση-θεώση) .
ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ- είναι το καταστροφικό αποτέλεσμα του πνεύματος του κακού μέσα μας και έξω μας και αποδεικνύεται απόλυτα καταστροφικό για όλα τα ανθρώπινα όντα-πνεύματα που δεν μετουσίωσαν το μέσα τους πνεύμα του κακού, παρέμειναν σε άγνοια-ατέλεια-ασωτεία με αποτέλεσμα μετά τον πρωτο θάνατο-το μοιραίο να υποστούν τον δεύτερο μοιραίο θάνατο που είναι και ο οριστικός .


Η ΜΟΙΡΑ= αφορά την τύχη του ανθρώπου στο υλικό πεδίο (συνθήκες στις οποίες γεννάται ένα ανθρώπινο ον: φυλή-έθνος-οικογένεια-υλικές δυνατότητες κλπ)- όχι όμως το ψυχο-πνευματικό (χαρίσματα-δυνατότητες κλπ). η μοίρα διανέμει σε κάθε άνθρωπο το μερίδιο (απο το καλό και το κακό) που του αναλογεί και που έχει σχέση με το ανόμοιο ατομικό-προσωπικό του έργο του καθενός. κανείς δεν γεννάται σε ένα περιβάλλον-οικογένεια-έθνος-κοινωνία κλπ τυχαία αλλά γιατί αυτό του έτυχε-έλαχε ως κλήρος στα πλαίσια του νόμου της δικαιοσύνης και σύμφωνα με τον προωρισμό-πεπρωμένο που έχει να υπηρετήσει.

Η ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ=αφορά τόσο την πρόνοια και το πεπρωμένο όσο και το μοιραίο, είναι δηλαδή ταυτόσημο με την μοίρα αλλά και την τύχη, αφορά επίσης και το αναπόφευκτο-αδήρητο του νόμου της ανταπόδοσης καλού ή κακού ανάλογα με τις γενόμενες πράξεις-έργα του ανθρώπου .

Η ΑΝΑΓΚΗ-αδράστεια= είναι αυτός τούτος ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗΣ= εξ-υπηρετεί τις 3 καταστάσεις-διατάξεις του ενός νόμου, την πρόνοια-πεπρωμένο-μοιραίο, γιαυτό κανείς θνητός-άνθρωπος ή "θεός" (πνεύμα-γήϊνο ή ουράνιο) δεν μπορεί να ξεφύγει απο το δίκτυ-την δράση ή την αντίδραση της ανάγκης (είναι αναπότρεπτη-αναπόφευκτη-καταλυτική) δηλαδή κανείς δεν μπορεί να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων του ή πράξεων άλλων που τον αφορούν .

ΤΥΧΗ-καλή τύχη και κακή τύχη: επειδή στην γέννηση του ανθρώπου λαμβάνουν μέρος στοιχεία του πνεύματος στοιχεία της παγκοσμίου ψυχής και στοιχεία της παγκοσμίου ύλης-του κόσμου (πλανήτες-ήλιος-σελήνη-σύνοδοι πλανητών-εκλείψεις ηλιακές και σεληνιακές κλπ κλπ) συν τα σημαντικά γεγονότα που είχαν λάβει στο παρελθόν χώρα ή πρόκειται να λάβουν χώρα κατα την διάρκεια της γέννησης του συγκεκριμένου ανθρώπινου όντος, λόγω πολλαπλών σκοπιμοτήτων, καλών ή και εξ αντιδράσεως κακών, ημπορεί αυτό το ανθρώπινον ον να σφραγισθεί επιπλέον θετικά επηρρειακά και να είναι τυχερό ή και να σφραγισθεί επιπλέον αρνητικά και να είναι άτυχο. ΑΥΤΗ Η ΤΥΧΗ Ή ΑΤΥΧΙΑ ΟΜΩΣ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΚΑΘΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ Ή ΚΑΚΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΣ ! και τούτο διότι θα ήταν άδικος ο νόμος και ο θεός και κατα δεύτερο λόγο δεν θα ίσχυε η ελευθερία επιλογής του ατόμου και συνεπώς η ελεύθερη βούληση και προσωπικός αγώνας αυτοτελείωσης του κλπ. αυτό που καθωρίζει η καλή τυχή είναι οι ευνοϊκές συνθήκες δράσεως του ατόμου το οποίο θα πρέπει να επωφεληθεί ορθά αλλιώς αυτές θα του επιφέρουν πολλά περισσότερα προβλήματα απο αυτά που θα του λύσουν και λόγω ευθύνης απο την εύνοια που έλαβε ως άτομο). π.χ ένας άνθρωπος γεννάται σε καλό οικογενειακό περιβάλλον, μεγαλώνει χωρίς δυσκολίες, σπουδάζει, γίνεται ένας πολύ καλός γιατρός ή δικηγόρος ή καθηγητής πανεπιστημίου και αντί να χρησιμοποιεί την τέχνη ή επιστήμη του προς όφελος του κοινωνικού συνόλου-που γιαυτό προορίσθηκε, καταλήγει να γίνει εμας μεγαλογιατρός ή μεγαλοδικηγόρος που η έγνοια του είναι μεσα απο την επιστήμη-κύρος-φήμη του να εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους (δέστε τους σημερινούς δικαστές-πολιτικούς-γιατρούς-δημόσιους λειτουργούς-παπάδες κλπ)

ΤΥΧΗ ΑΓΑΘΗ: η ευχή αυτή που έδιναν οι αρχαίοι έλληνες σε κάποιον που ήθελαν το καλό του έχει ΠΟΛΥ-ΠΑΡΑΝΟΗΘΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΕΙ. με την ευχή "τύχη αγαθή" οι έλληνες εννοούσαν " είθε να έχεις αγαθή τύχη-κατάληξη-τέλος υλικής ζωής" δηλαδή είθε μετα τον υλικό θάνατο σου και το πέρας της υλικής γήϊνης ζωής σου, να έχεις ΕΥ-ΤΥΧΗ = αγαθή κατάληξη στον θεό= ΑΓΑΘΟΣ = αυτό είναι η αγαθή τύχη .

σημ-2: εγώ-ως ανθρώπινον ον-εγώ δεν είμαι ταυτοποιημένο με το εν ημίν πνεύμα του θεού. εγώ είμαι τρίτη κατάσταση πνεύματος (εκτός του πνεύματος του καλού και του πνεύματος του κακού) που δεν είναι ούτε του κακού-κακόν ούτε του καλού-καλόν, αλλά είμαι ον-εγώ-πνεύμα ΜΕ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ-ΘΕΛΗΣΗ-ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΤΕ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ-να κάνω το καλόν ΕΙΤΕ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-να κάνω το κακόν. Συνεπώς ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟΝ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ("και ΓΝΩΣΕΣΘΕ την ΑΛΗΘΕΙΑΝ και η αλήθεια ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ υμάς"ιωά 8:32). η αλήθεια είναι η αγάπη-σωφία και εκφράζεται με δικαιοσύνη-ελευθερία-παροχή δωρεάν-αλληλεγγύη κλπ. η αναλήθεια είναι η πλάνη και η αδικία και εκφράζουν απειρία ελαττωματικών αντιαρετών όπως η βία-η υποκρισία-η αδιαφορία-η εχθρότητα-το μίσος-η εκδίκηση-η πονηρία-ο δόλος κλπ. εαν εγώ-ο κάθε άνθρωπος δεν ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΩ-ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΩΘΩ σε ΑΓΑΠΗ-ΣΩΦΙΑ-ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΕΟΥ τότε το εγώ μου ως ένα πρόσκαιρο-ατελές-σχετικό ον θα καταλυθεί και ολόκληρο θα ριφθεί με το πνευματικό κακό του στην λίμνη την καιομένη-την κόλαση για να ΑΝΑΚΥΚΛΩΘΕΙ (τίποτα δεν πάει χαμένο-μονο που εγώ αποσυντίθεμαι-χάνομαι, άσχετο αν το υπόλοιπο πρώην πνεύμα-εγώ μου ως ουσία κακού θα επαναχρησιμοποιηθεί ως υλικό-ουσία (κακό) για την δημιουργία νεου ανθρώπινου εγώ-και όχι το πρώην εγώ μου (δεν υπάρχει ούτε μετεψύχωση ούτε επανενσάρκωση αποτυχημένου ανθρώπινου εγώ-πνεύματος. το αν θα επανενσαρκωθεί το πρώην πνεύμα μου-του θεού το πνεύμα, και δεν με αφορά αφού δεν είμαι εγώ και καμία σχέση δεν έχει-δεν θάχει με τον πρώην φορέα του (εγώ ή ψυχή ή σωμα) το αθάνατο πνεύμα του θεού. το πνεύμα του θεού είναι ΘΕΟΣ και το εγώ του ανθρώπου είναι ΜΗΔΕΝ (εφόσον δεν γίνει μονάς- δεν θεωθεί παραμένει μηδέν και πάει στο ουδέ έν-μείον-μη ον-μη ων δηλαδή στο κακον-πνεύμα, προς ανακύκλωση μέχρι εως ότου όλο το πνεύμα του κακού μετουσιωθεί σε πνεύμα καλού και λήξη η πτώση)

ΣΥΝΕΠΏΣ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ :
οφειλω τα παρακάτω εαν θέλω να εκλπληρώσω το ατομικό-προσωπικό μου έργο το οποίο ο δημιουργός μου σχεδίασε για μένα πριν με κατεβάσει-ενσαρκώσει στην γη και γίνω ενα ακόμη υλικό-ψυχικό-πνευματικό ον-εγω-πνεύμα :
  1. να φροντίζω την πνευματική μου αυτογνωσία- γνώση της αλήθειας-διανοητικο- πνευματική μου αυτο-τελειοποίηση: αναζητώ-αναγινώσκω-γνωρίζω-βιώνω-τηρώ την ΕΞ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ αλήθεια που αφορά τόσο το καλόν-το θετικόν όσο και το κακόν-το αρνητικόν, την φύση και θέση και σκοπό τους (τα ευαγγέλια-η αποκάλυψη- η αρχαία ελληνική σοφία- τα ιερά βιβλία των άλλων λαών- θρησκειών όπως η Μπαγκαβάτ Γκιτά, το Ταό, οι Σούτρες του Βούδα κλπ. βρίθουν απο αναφορές στην διπλή-δυαδική φύση του κόσμου και του ανθρώπου όπως και τα δημιουργικά-του καλού ή τα καταστροφικά του κακού αποτελέσματα, των δύο αρχέγονων πνευμάτων-του καλού και του κακού). Ο σκοπός είναι πάντοτε να μπορώ να διακρίνω το καλόν απο το κακόν και να επιλέγω μόνιμα το καλόν αποκρούοντας και μετουσιώνοντας το κακόν με πράξεις μετανοίας-κακού εαυτού και συγχωρητικότητος-κακού συνανθρώπου .
  2. να φροντίζω την ηθική μου κάθαρση-τελειοποίηση, βιώνω θεληματικά όλα όσα πιστεύω ως αλήθεια εκφράζοντας έμπρακτα την αγάπη-αλληλεγγύη-αδελφοσύνη προς κάθε αδελφό μου άνθρωπο, χωρίς οποιεσδήποτε διακρίσεις .
  3. να φροντίζω την υλική και διανοητική μου υγεία-ωραιότητα-καθαρότητα-συμμετρία-λογική-διανοητική υπαγωγή στην σωφία του πνεύματος και να προσέχω ώστε η συμπεριφορά μου αυτή να υπηρετεί καθε στιγμή της καθημερινότητος μου το μέτρο τον νόμο και τον ανθρωπο-συνάνθρωπο.
  4. εαν εκπληρώνω τις 3 αυτές απαραίτητες προυποθέσεις-καταστάσεις τότε εκπληρώνω το ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΜΟΥ-την αυτοτελείωση μου ΚΑΙ ΕΛΚΥΩ ΔΙΑΡΚΩΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ (η οποία είναι και μέσα μου-είναι αυτός μεσα μου και έξω μου-το διάχυτο πνεύμα του θεού) Η ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΦΩΤΙΖΕΙ-ΟΔΗΓΕΙ-ΜΥΕΙ στην αλήθεια-αγάπη-σωφία που αυτή είναι-ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ .
  5. εφόσον εκπληρώνω ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΜΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΚΠΛΗΡΩΝΩ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ-την πνευμάτωση-θέωση (ενόσω είμαι στην γη) ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ-Ο ΘΑΝΑΤΟΣ-ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΝΕΥΜΑ(και οι πράξεις του κακού που έκανα ενόσω ζούσα στον κόσμο) ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΑΝΩ ΜΟΥ (πνευματικά-ψυχικά). όταν έρθει-όπως σε καθε άνθρωπο ο θάνατος και το μοιραίο θα είμαι έτοιμος και μετα θάνατον να ακολουθήσω το πνεύμα μου-ΤΟΝ ΝΙΚΗΤΗ και όχι τον θάνατο-τον ηττημένο και καταφρονεμένο. με άλλα λόγια το μοιραίο-θάνατος-κακό πνεύμα δεν θα μπορέσει να με καταβάλλει ή κατα- κυριεύσει αφού εγώ θα είμαι αναστημένος μεσα στο πνεύμα μου-απο το πνεύμα μου που ως πράξεις καλού και πνεύμα θεού θα με οδηγούν στον θρόνο του θεού . τέλος καλό όλα καλά !
τύχη αγαθή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.