Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Γνώθης αυτόν 5 ;

(η αλήθεια είναι απλή κι ο λόγος της ακόμα πιο απλός.(Ευριπίδης-τραγικός)απλότητα είναι να βλέπεις μέσα σε όλα το ένα ! ο ελεύθερος άνθρωπος ούτε αγοράζει ούτε πουλάει, μόνον εξαγοράζει στη ζωή αυτό πού όλοι οι άλλοι έχουν προ πολλού πουλήσει ,τον εαυτό τους!)
( δες και )
σφίγξ αεί
"η θεϊκή αναλογία"στην ανθρωπότητα 1
 "η θεϊκή αναλογία"στην ανθρωπότητα 2
"η θεϊκή αναλογία"στην ανθρωπότητα 3
ο
ΔΔΔ
ΔΔΔΔΔΔ
ΔΔΔΔΔΔΔΔΔ
ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΛΕΞΕΩΝ-ΛΟΓΩΝ
(σημαίνουν-εννοούν-αποκαλύπτουν)
Α-Η άνωθεν πνευματική προβολή
είναι η εκ των άνω (ουρανός-πνεύμα) προς τα κάτω (άβυσσος χάους-κόσμος-γη) προβολή του πνεύματος του θεού προς δημιουργία .(..καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.....Γένεση)
Β-Η πνευματική συνάλληλη μέθεξη
η με θεία πρωτοβουλία είσδυση-συνάντηση-τοποθέτηση-παρουσία του πνεύματος του θεού εντός του (χάους-αβύσσου) πνεύματος του κακού, με σκοπό (ως εκ της συν-παρουσίας και συν-παρεύρεσης και συν-άλληλης μέθεξης) την δημιουργία αμιγώς ενδογενώς πνευματικών δισύνθετων όντων-μορφών.(με σκοπό να υπηρετηθεί η δια-μέσω της φύσεως και του ανθρώπου η μετουσίωση του κακού κατά φυσικό-ηθικό και πνευματικό τρόπο-μεταλλαγή-μεταμόρφωση-μετουσίωση). σε κάθε "οντοποίηση"(προδημιουργία) γίνεται χρέωση σπερματικού κακού (μέρος) και πνεύματος του θεού (μέλος) με αποτέλεσμα την υλομορφοποίηση μιας ανθρώπινης-δισύνθετης μορφής (πνευματική ενδογενής αμιγής δισυνθετότητα=ανομοιότητα=ατομικότης-εγώ)
Γ-πνεύμα κακού
είναι το πεπτωκός και γιαυτό έκπτωτον πνεύμα του κακού το οποίο δια της αυτοδημιουργίας του κατέστη απο μέλος του "ο ων " σε " μη ων " (μη ον ). έκτοτε είναι-υφίσταται ως  ο άσωτος υιός-πνεύμα ο οποίος όμως δια μετουσιώσεως της ουσίας του κακού (διαμέσου της φύσεως και του ανθρώπου) και μετατροπής των αντιαρετών του σε (καθαρό-άγιο) πνεύμα καλού, μπορεί να επανέλθη και επανενταχθεί-αποκατασταθεί στην προτέρα του υπερουσία-θέση-τάξη του "ο ων "(κομματάκι κομματάκι=ατομικό σπερματικό κακό προς ατομικό σπερματικό κακό μετουσιούται και επανεντάσσεται στην συνολική μονάδα του πνεύματος που "κάποτε" ανήκε)
Δ-πνεύμα καλού
είναι ο "ΗΝ-ΩΝ-ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ"-Θεός Πατήρ-Λόγος-Πνεύμα και κάθε πολλαπλασιασμός-μελισμός του (άγγελοι-αρχάγγελοι κλπ). πνεύμα καλού αυτούσιο και ιεραρχημένο φέρει μέσα του και κάθε ανθρώπινον όν .(επταδική ιεραρχημένη τάξη "ανθρώπινων" πνευμάτων)
Ε-ΤΟ σπερματικό κακό
είναι το ΜΕΡΟΣ-κομμάτι του κακού (περισσότερο ή ολιγώτερο) που χρεώνεται στο κάθε δημιουργημένο ανθρώπινον ον-εγώ ως εκ της συνάλληλης μέθεξης του καλού και του κακού με σκοπό-υποχρέωση-οφειλή-έργο αποστολής του κάθε ανθρώπου να το μετουσιώσει-μεταμορφώσει-μεταλλάξει δια μέσου αυτοθυσιαστικών πράξεων καλού και μετανοητικών πράξεων του κακού (μετάνοια-μεταμέλεια-μετάγνωση) (ο άνθρωπος "έγινε" πλέον ο άσωτος υιός-πνεύμα με σκοπό να επαναφέρει τον άσωτο υιό-εαυτό του στον θεό)
Ζ-Ο εν ημίν θεός
είναι η ιεραρχημένη θέση-τάξη-εκδίπλωση του πνεύματος του θεού η οποία δημιουργεί το συγκεκριμένο ανθρώπινον ον-πνεύμα-εγώ (ο πατέρας-μητέρα μας) και που ενοικεί μέσα του και κατευθύνει καθε πράξη-ενέργεια-δημιουργικότητα, μέχρι τέλους της υλικής (και εν συνεχεία μετά θάνατον ψυχικής-πνευματικής του ζωής-"ο φύλακας άγγελος") . σε περίπτωση που ο ανθρωπος αγνοεί-περιφρονεί ή και εναντιούται προς την πνευματική αυτή εκδίπλωση του θεού μέσα του τότε αυτή παραμένει ως ένα όπλο (αρετών) αχρησιμοποίητο εναντίον του ανθρώπινου κακού και συνεπώς το ανθρώπινον όν είναι απόλυτα υπεύθυνο για την ανευθυνότητα του. (ο νόμος δεν επιδέχεται άγνοια απο την ώρα που κοινοποιείται και διέπει την ζωή όλων ) .
Η-Η δισυνθετότητα καλού και κακού
είναι η προσωρινή και σχετική "κατα συνθήκην"κατάσταση της αμιγούς (άμεικτης) ενδογενούς (εσωτερικής) πνευματικής δι-συνθετότητας (2 πνεύματα αντίθετα και χωρίς να ανα-μειγνύονται περιτυλίγονται απο ένα μέρος-κομμάτι ψυχής (οντοποίησις), εν συνεχεία γίνεται η υλομορφοποίηση (άτομον-ανθρώπινον ον) και έτσι έχουμε το δισύνθετο ανθρώπινο ον-μία δισυνθετότητα-δισύνθετη προσωρινή-σχετική κατάσταση η οποία θα εξυπηρετήσει τα σχέδια του θεού προς μετουσίωση-επαναφορά-αποκατάσταση του ασώτου υιού-πνεύματος του,δια μέσω του τέκνου-υιού του ανθρώπου, ή της εξυπηρέτησης των σχεδίων του κακού προς καταστροφή και πνευματικό θάνατο του συγκεκριμένου όντος-αφού υπάρχει ισότιμη παρουσία καλού και κακού εντός του ανθρώπου .(διαφύλαξη ελευθερίας θεού-κακού-ανθρώπου)
Θ-Η ανομοιότητα της ανθρώπινης προσωπικότητας
είναι η ως εκ της δισυνθετότητος του καλού και του κακού η προκύπτουσα ανομοιότητα των χαρακτηριστικών-αρετών-δυναμικοτήτων-δεξιοτήτων κλπ . το καλόν είναι όμοιον εαυτού (φωτεινόν-πύρινον) ενώ αντίθετα το κακόν είναι αδιάκριτον και αταυτοποίητον εαυτού (αντιφατικόν-σκοτοφορικόν). η "αναγκαστική" (αναπόφευκτη) συν-παρεύρεση τους εντός του ανθρώπινου όντος προσδίδει σε αυτό-το ανθρώπινον ον χαρακτηριστικά ΕΙΚΟΝΑΣ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ ΚΑΚΟΥ(ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ Ο ΘΕΟΣ) και συνεπώς ελευθερία βουλήσεως και  ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΟΜΟΙΩΣΗΣ ΚΑΛΟΥ Η ΚΑΚΟΥ (κατ'εικόνα και ομοίωση θεού ή κακού). το ανθρώπινον ον-εγώ είναι ανόμοιο τόσο του θεού (πνεύμα καλού) όσο και του κακού (πνεύμα κακού) και ταυτόχρονα παρόμοιο τόσο του καλού (εικόνα καλού) όσο και του κακού (εικόνα κακού) και τέλος δύναται-μπορεί να αυτο-καταστεί ελεύθερα-βουλητικά και ενσυνείδητα όμοιο-παρόμοιο θεού (φωτεινό-πύρινο-υιός φωτος) ή και όμοιο-παρόμοιο κακού (σκοτεινό-αντιπύρινο-υιός διαβόλου) (ΧΡιστός-ΧΙ-τλερ) .(σημ: ο θεός βρήκε τον τρόπο να επαναφέρει τον εκπεσόντα υιό του με την δημιουργία ενός άλλου όντος-του ανθρώπου . ο άνθρωπος είναι δημιούργημα μόνο του θεού αλλά κατασκευάστηκε-δημιουργήθηκε με δισύνθετο πνεύμα δηλαδή με πνεύμα κακού και καλού ΑΜΙΓΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΔΙΣΥΝΘΕΤΟ-ΕΓΩ . είναι γιαυτό που στην γένεση αναφέρεται "Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ΄ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ΄ ὁμοίωσιν,.....καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ΄ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν........καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν.(γένεση Α:26-31).
"Ποιήσωμεν" διότι είναι δισύνθετος-δύο φύσεων ο άνθρωπος και "Εποίησεν"διότι είναι ο μόνος Ποιητής, ο άλλος-το κακό απλώς αναγκάστηκε να συμμετάσχει υποχρεωτικά-αναπόφευκτα στην δημιουργική δράση του θεού και να "δώσει" τον πηλό-την ουσία-ύλη-πνεύμα του. φαίνοντα πολύπλοκα ενώ είναι απλά. μάλιστα δε η ιδέα-κατάσταση της δισυνθετότητος (κόσμος-άνθρωπος) είναι η ποιό απλή-κατανοητή ιδέα-κατάσταση στην φύση και τον άνθρωπο .δεν κατανοείται όμως λόγω του κακού και των κακών επιλογών του ανθρώπου . ο ιησούς και τα ευαγγέλια αναφέρουν δεκάδες περιπτώσεις που αποδεικνύουν την κατάσταση καλού-κακού και την λύση στο πρόβλημα αυτό .
Ι- Η απλοποίηση της ανθρώπινης δισυνθετότητας
είναι όλη η διαδικασία-το έργο αυτοτελείωσης του κάθε ανθρώπινου όντος στον κόσμο ,το έργο της αποστολής του. Η ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ διαμέσου πράξεων αυτοθυσιαστικών καλού και πράξεων μετανοητικών του κακού, επιφέρει στο συγκεκριμένο ανθρώπινο ον την ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ, [απλότητα-αγνότητα] δηλαδή την ηθική εν αγάπη (άνθρωπος παροχικός-αυτοθυσιαστικός χάριν του καλού ) και πνευματική εν σοφία (άνθρωπος προσεκτικός-φρουρητικός του κακού )  αυτοτελείωση εν αληθεία (άνθρωπος με σταθερότητα αρετών και πνευματικότητα εκφράσεων ) .(ισχυρή και αλτρουϊστική προσωπικότητα)
Κ-Η τριπλή δημιουργία
είναι οι τρείς δημιουργίες οι οποίες δημιουργήθηκαν για το έργο της επανόδου του εκπεσόντος πνεύματος του κακού, η δημιουργημένη απο τον θεό δια άνωθεν αυτοπροβολής του και η οποία είναι απολύτως πνευματική και αμιγής κακού (το στερέωμα του ουρανού-Γένεση) και οι δύο δισύνθετες δημιουργίες οι οποίες δημιουργήθηκαν απο την πρώτη δημιουργία του θεού την πνευματική και οι οποίες είναι η ουράνια αιθερική-ο ψυχικός κόσμος (ουρανός) και η κοσμική-ο υλικός κόσμος-γη (η γη). στη γη γίνεται όλο το έργο της επανόδου απο τον άνθρωπο με συν-επίκουρες δυνάμεις τις ουράνιες και πνευματικές, εν συνεχεία και μετά θάνατο επέρχεται η κρίση του φωτός (φανέρωση των πράξεων του ανθρώπου που διέπραξε ενόσω ζούσε στην γη-κόσμο και τέλος επέρχεται η κρίση πυρός η οποία λύνει την "δισυνθετότητα άνθρωπος" η οποία καταλήγει πνευματούμενη του καλού στον θεό-θεούται ή στην λiμνη την καιομένη του κακού πρός δεύτερο θάνατο και ανακύκλωση πνευματική του εγώ-πνεύματος του λόγω των κακών πράξεων της γήϊνης ζωής της.
(σημ: μετενσάρκωση-επάνοδος στην γη δεν γίνεται για κανένα ανθρώπινο σώμα-μορφή ή πρώην πνεύμα κακού. το σπερματικό κακό του καθε ανθρώπου εφόσον δεν μετουσιωθεί "ρίχνεται" στην λίμνη του κακού δηλαδή το παγκόσμιο αμετουσίωτο πυρηνικό-πρωτογενές κακό και συμποσούται-αναμιγνύεται-διαλύεται μέχρι εως ότου απροσωποποίητα και όχι συγκεκριμένα το προηγούμενο (ίδιο), επανενσαρκωθεί ως ενα νεο σπερματικό κακό σε κάποιο άλλο ανθρώπινο ον . συνεπώς "όλα εδώ-στην γη γίνονται σε "μία και μόνη ζωή" και τα οποία καθωρίζουν την μελλοντική αιώνια ζωή στον θεό ή την οριστική απώλεια της υπο δημιουργίαν ζωής μας) (το τί γίνεται με τους διασωθέντες πνευματικά εμπίπτει σε άλλη κατηγορία-κατάσταση)
Λ-Η θεία και ανθρώπινη διπολικότητα
είναι η θεία διπολικότητα αγάπη-σοφία ή λόγος-πνεύμα ή φώς-πύρ και η οποία αντιστοιχεί στον άνθρωπο ως μορφή το άρρεν και θήλυ . άρρεν-πατέρας=σοφία και θήλυ-μητέρα=αγάπη. ο κάθε άνθρωπος-άρρεν και θήλυ ΟΦΕΙΛΕΙ να ε-αυτο-τελειοποιηθεί σε αγάπη (1ος πόλος=2) και σε σοφία (2ος πόλος=3) θεού-η αλήθεια (η μονάς=1) .
θεός=1-αλήθεια=2-αγάπη +3-σοφία
ή θεός =1-ισχύς=2-θέληση +3-φαντασία
ή θεός= 1-άγιος=2-αγαθός +3-αγνός κλπ
και ο άνθρωπος η εικόνα
ανθρωπος=εγώ-πνεύμα=σοφία=οφείλει να γίνει σοφός-το εγώ του να αυτοπνευματωθεί
άνθρωπος=εγώ-ψυχή=αγάπη=οφείλει να γίνει αγαπών-το εγώ του να ηθικοποιηθεί
άνθρωπος=εγώ-σώμα=αγάπη=οφείλει να γίνει σύμμετρος-ισορροπημένος
άνθρωπος=εγώ-διάνοια=σοφία=οφείλει δια υπαγωγής της διάνοιας του στο εν ημίν πνεύμα του θεού, να μετανοήσει για το παρελθόν γενόμενο κακό και να μεταγνώσει το νυν οφειλόμενο καλό. η μετατροπή αυτή θα την μετατρέψει απο διάνοια "εκκρεμές"-ασταθή, σε διάνοια σταθερή,σοφή, νου με σοφία.
Μ-Το ανθρώπινο εγώ
το εγώ είναι-δημιουργείται-προκύπτει ως εκ της συγκρότησης του ανθρώπου με 3 επενδύματα (σώμα-ψυχή-πνεύμα) αλλά και ώς εκ της εκδήλωσης του διανοητικά .( η νόηση του ανθρώπου δεν είναι βασική-συστατική της φύσεως του αλλά προκύπτει-εμφανίζεται-υποστασιοποιείται, ως εκ της παρουσίας των δύο πνευμάτων και της περιτύλιξης τους απο την ρέουσα ψυχική ουσία. η νόηση διάνοια με την ανάπτυξη του κάθε ανθρώπου και αναλόγως της μαθήσεως-μορφώσεως-καλλιέργειας-βιωμάτων του, καθίσταται ο ρυθμιστής-συντονιστής-ρυθμιστικός παράγων των 3 εκφράσεων των επενδυμάτων σώματος-ψυχής-πνεύματος που εν τέλει ή τα εναρμονίζει-συντονίζει θετικά επι τω καλώ (σοφή-συνετή διάνοια) και υπέρ της ορθής εν αληθεία διαπαιδαγώγησης-αυτοτελείωσης του όντος ή τα μπερδεύει και τα αποσυντονίζει εις βάρος της ορθής εν αληθεία διαπαιδαγώγησης-αυτοτελείωσης του όντος) .(ανόητος-μωρός νούς)
4 ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ-ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ 
1
ΠΝΕΥΜΑ
Ι
Ι
4ΥΛΗ------------ΕΓ5Ω---------ΝΟΗΣΗ3
Ι
Ι
ΨΥΧΗ
2

1ΠΝΕΥΜΑ
5ΕΓΩ -------------3ΔΙΑΝΟΙΑ ----------2ΨΥΧΗ
4ΣΩΜΑ

το ΕΓΩ είναι ο κατ'ουσίαν άνθρωπος (με εκφράσεις υλικές-ψυχικές-διανοητικές-πνευματικές ) ο οποίος είναι μία σφίγγα(πρόσωπο ανθρώπου/νόηση-πόδια λέοντος/ψυχή-σώμα ταύρου/ύλη-πτερά αετού/πνεύμα) καθήμενη-όταν είναι χωρίς τελειότητα ηθικο-πνευματική (πρόσωπο ανθρώπου + σώμα ταύρου= αξιοποιεί-ζει μόνο για την υλική διανοητική γνώση και ευδαιμονιστική διαβίωση και δεν ενδιαφέρεται για την ηθική και πνευματική του αυτοτελείωση ).
το εγώ-πνεύμα του βιωματικά αυτοπνευματούμενου ανθρώπου (που είναι του θεού-ο εν ημίν θεός ) είναι ο αληθινός ισάγγελος άνθρωπος ο οποίος είναι-καθίσταται ενσυνείδητα η ιπτάμενη σφίγγα (πτερά αετού + πόδια λέοντος= Ζεί με την Πίστη στον θεό και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο και τον εαυτό, χρησιμοποιώντας την ύλη και την γνώση με μέτρο και λογικά υπέρ του έργου της αυτοτελείωσης του ) . όταν λοιπόν η διάνοια (νόηση-νούς) ΥΠΑΧΘΕΙ στο εν ημίν πνεύμα του θεού καθίσταται "νούς έχων σοφία" σώφρων υιός-σοφή-παρθένος . αντίστοιχα αν υπαχθεί στο εν ημίν πνεύμα του κακού καθίσταται "ο ανόητος-παράφρων" άσωτος υιός-πόρνη βαβυλώνα .(όπως είναι σήμερα σχεδόν το σύνολο των ανθρώπων και κυρίως των "ανεπτυγμένων χωρών")
ο άνθρωπος, λοιπόν, οφείλει να έρθει σε επαφή-σχέση άμεση-(και εαν είναι δυνατόν) καθημερινή προσέγγιση και επικοινωνία με το έσω-μέσα του πνεύμα του θεού, ώστε αυτά που θα εκδηλώνει προς τα έξω-στον βιό υλική ζωή του να είναι τα εμπνεόμενα και λεγόμενα απο τον θεό-πνεύμα-ανώτερο εαυτό του. σε αντίθετη περίπτωση (θά) λειτουργεί "ο άλλος-το αντεγώ" δηλαδή το πνεύμα του κακού δια μέσου της νοήσεως (γνωσιολογικά-διανοουμενίστικα-αθεϊστικά-υλοφρονητικά,αλαζονικά) και της ψυχής (επιθυμητικά-αισθησιακά-ηδονικά) και εν τέλει τα εξωτερικεύει με την ύλη-σώμα του ως πράξεις κακού ατομικίστικες-συμφεροντολογικές-αυτοπροβλητικές-άδικες-πεπλανημένες-αναληθείς-ψευδείς-ανελεύθερες-υποκριτικές-δολοφονικές-πορνικές-διαστροφικές κλπ.
η ελευθερία-θέληση-επιλογή ανήκει σε κάθε άνθρωπο και είναι δικαίωμα του να ασκήσει αυτή την υποχρέωση-χρέος-οφειλή-καθήκον-αποστολή , γιατί αυτή θα του εξασφαλίσει το αληθινό (και όχι το πραγματικό) μέλλον του. αυτό σημαίνει είμαι παρών στις πράξεις μου κάθε στιγμή.
ΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛ
ΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠ
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.