Τρίτη, 6 Απριλίου 2010

ΑΝΑΓΚΗ—ΘΕΛΗΣΗ—ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

http://www.sigmalive.com/files/imagecache/full_image/files/node_images/5/8/7/26587/430549tmp_med.jpg
«ΟΤΑΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ, Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΘΑ ΕΧΕΙ 5 ΑΚΟΜΑ ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΗΣ» ΑΪΝΣΤΑΪΝ.
(απλότης είναι να βλέπης μέσα σε όλα το ένα!ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να θελήσει να καταστεί πνευματικά ελεύθερος!ο ελεύθερος άνθρωπος ούτε αγοράζει ούτε πουλάει,μόνον εξαγοράζει στη ζωή αυτό πού όλοι οι άλλοι έχουν προ πολλού πουλήσει,τον εαυτό τους!)
οοοοο
ΑΝΑΓΚΗ—ΘΕΛΗΣΗ—ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ
Είναι αναπόφευκτη ανάγκη-χρεία ο άνθρωπος νά φροντίζει διαρκώς στην υλική ζωή του τήν ηθική καί πνευματική του αυτοτελείωση ,καθώς αυτή και μόνον μπορεί να του εξασφαλίσει την μετά θάνατο διάσωση και συνέχιση της υπό δημιουργία ζωής του .
η ηθική και πνευματική αυτοτελείωση ενός ατόμου προϋποθέτει ότι αυτός οφείλει νά μάθει-βιώσει-πράξει το ορθόν και δέον,που είναι: να πιστέυει καί νά ανατείνει-αναζητεί-διερευνά τήν σοφία καί τήν αλήθεια τού θεού μέσα-εντός του καί έξω-γύρω του ,να μετανοεί διαρκώς για τα λάθη ,τις υπερβάσεις και παραλείψεις του ,να υπομένει τον κόσμο και το κακό, νά αγαπά καί νά συγχωρεί τόν συνάνθρωπο του ,να είναι ταπεινός προς όλους και να αυτοελέγχεται ανά παν δευτερόλεπτο στις προαιρέσεις-κίνητρα αλλά και τα έργα-πράξεις-ενέργειες του(δι-όρθωση της πνευματικής του πορείας) .
στήν εργασία του αυτή ο άνθρωπος έχει ένα ισχυρό όπλο-μέσο γιά τήν επιτυχή κατάληξη τών προσπαθειων του :τήν θέληση του, δηλαδή τήν ελευθερία πού τού δόθηκε από τόν δημιουργό του νά μπορεί ελεύθερα, αυτόβουλα καί πρωτοβουλιακά νά σκέπτεται , νά θέλει, νά ενεργεί-εκτελεί ό,τι ο ίδιος έχει αποφασίσει-επιλέξει ,το καλόν ή το κακόν,το δίκαιον ή το άδικον, το άδολον ή το πονηρόν το δέον-συλλογικόν ή το ατομικόν-συμφεροντολογικόν.
όσο ο άνθρωπος παραμένει προσκολλημένος στίς πολυπληθείς «ανάγκες»καί επιθυμίες πού γεννά ο πειρασμός ώς εκ τής διαβιώσεως του στόν κόσμο ,τόσο η ηθική όσο καί η πνευματική τελειοποίηση του θά αποτελεί ουτοπία καί χίμαιρα, όταν όμως ο άνθρωπος ασκώντας τή θέληση του καταφέρει να αποστασιοποιηθεί- αποσπασθεί από τήν κοσμική επίδραση καί τίς ανάγκες-επιθυμίες τού βίου τίς μετουσιώσει σέ ανάγκη καί θέληση πνευματικής αυτοτελειούμενης ζωής,τότε καί μόνον μπορεί να εισέλθη στό διπλούν ρεύμα τής Αγάπης-ηθικής καί Σοφίας-πνεύματος δηλαδή της εκ του θεού πνευματικής-ελεθερωτικής αλήθειας(αν-όρθωση της πεπτωκυϊας φύσεως-ζωής του). 
γενικά ο άνθρωπος τών πολλών αναγκών-επιθυμιών είναι άνθρωπος νοησι-αρχούμενος καί υλο-κρατούμενος ,κυριαρχείται καί παρορμάται από τά ένστικτα καί τήν υπολογιστική-συμφεροντολογική λογική του, αντίθετα ο θεληματικός άνθρωπος είναι άνθρωπος εγκρατής καί ιδεολόγος ,κυριαρχών καί δρών πάντοτε άδολα καί παροχικά,με γνώμονα όχι το ατομικό του συμφέρον αλλά το γενικό-συνολικό καλό ,έστω και εάν αυτό τις περισσότερες φορές αποβαίνει προς ζημία του .
η ανάγκη νά θελήσει ο άνθρωπος νά απελευθερωθεί από τό κακό του,την άγνοια,την πλάνη και την αδικία καί η θέληση νά αυτοτελειωθεί ηθικά επι τω καλώ καί πνευματικά εν αληθεία, τόν οδηγούν σταδιακά νά ενώσει μέσα του τήν ανάγκη με την θέληση αυτοκαθιστώντας τον βίο-υλική ζωή του μία θεληματική ανάγκη για πνευματική ζωή. 
Ανάγκη – Θέληση –Πνευματική Ζωή είναι ο απαραίτητος τρίλογος για μία ευθεία πόρευση πρός την αλήθεια με ορθό τρόπο . ανάγκες –επιθυμίες –κοσμική διαβίωση είναι το αναπόφευκτο τρίλεξο για μία αντίθετη πορεία προς την αναλήθεια με λάθος τρόπο .
η πνευματική εν θεώ ζωή,λοιπόν, προϋποθέτει έμπρακτη εφαρμογή, πιστά, των κανόνων δικαίου της αλήθειας του θεού για άδολη παροχή προς πάντας , συγχώρεση ,κατανόηση, υπομονή και συνεχή και διαρκή ανάταση-σύλληψη , εμβάθυνση ,βίωση της αλήθειας του θεού,και που αυτό συνεπάγει πνευματοποίηση-αληθοποίηση του εγώ-εαυτού δηλαδή ισχυροποίηση του στην αλήθεια του θεού και συνεπώς κατίσχυση του θεού στον κόσμο δια μέσου του συγκεκριμένου έργου αυτοτελείωσης του κάθε ανθρώπου (θυσία-αυτοθυσία-αυτοταπείνωση του εγώ-εαυτού, κυριολεκτικά-συγκεκριμένα-με έργα και όχι με λόγια, σημαίνει αυτό-τελείωσι,αυτό-πνευμάτωση,αυτό-θέωση της ζωής άνθρωπος ,πρώτα στη γή και μετά στον θεό). 
σε αντίθετη περίπτωση έχουμε μη έμπρακτη-κυριολεκτική εφαρμογή της αλήθειας , δηλαδή όχι προς-ομοίωση του ανθρώπου με την αλήθεια , λόγω ακριβώς των αναληθών-πλανεμένων αποφάσεων,επιλογών του , δηλαδή της εχθρότητας ,της ιδιοτέλειας,του ατομισμού,του χρήματος και της αλαζονικής επάρσεως , και που αυτό συνεπάγει κοσμικοποίηση της ανθρώπινης ζωής , δηλαδή ο άνθρωπος παραμένει χωρίς στοιχεία ηθικής και πνευματικής τελειότητος ,αφού η ενασχόληση αποκλειστικά με τα του κόσμου και του πλούτου δηλαδή την υλιστική-ευδαιμονιστική-ηδονιστική ζωή,αφαιρεί και αναιρεί τον απαραίτητο χρόνο για ενασχόληση με τον αγώνα για ηθική και πνευματική αυτοτελείωση. ("ου δυνασθε δουλεύειν και θεώ(πνευματικότητα-ηθική) και μαμωνά"(κοσμικότητα-ανηθικότητα)
η κοσμική ζωή απαιτεί ΧΡΗΜΑΤΑ, δουλιές, σχέσεις με κέντρα εξουσίας, αυτοπροβολή, κολακίες, γνώσεις-εμπειρίες κοσμικές, συμμετοχή και δόσιμο στα του κόσμου ,για να μπορέσει να υπάρξει υλική ευμάρεια- ευδαιμονισμός (εκ-δαιμονισμός), διασκέδαση και « ευτυχισμένη ζωή» που εντέλει όμως οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην οριστική απώλεια της δυνατότητος που υπάρχει σε κάθε ανθρώπινον ον για αυτοδημιουργία-αυτοπνευμάτωση και θέωση της φθαρτής υλικής υπάρξεως-ζωής του ενόσω μάλιστα ζεί στον υλικό κόσμο .(ο χρόνος για τον κάθε άνθρωπο είναι μετρημένος αν και υπέρ αρκετός για να κάνει το επί της γης έργο του) 
η πνευματική ζωή χρειάζεται ΘΥΣΙΕΣ , θλίψεις , θανάτους (εγώ, ψυχής, επιθυμιώνκλπ) οδηγεί όμως με βεβαιότητα στην θέωση του αυτοθυσιασθέντος , αυτοταπεινωθέντος ανθρώπου ,και τουτο διότι η θεληματική αυτοθυσία σημαίνει και συνεπάγει την μετουσίωση όλων των σπερματικών και εκβλαστημένων κακοτήτων και ενεργοποίηση όλων των αρετών του όντος, με τελικό αποτέλεσμα την ηθική και πνευματική του αυτοτελείωση και επομένως την μετά θάνατο επιβεβαίωση-αιωνοποίηση της ζωής του . «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή» διακήρυξε «ο υιός του ανθρώπου» ο οποίος κατάφερε να ταυτισθή με την αλήθεια του υιού και λόγου του θεού και θεού(ιησούς-χριστός, ανθρωπόθεος-θεάνθρωπος), νικώντας κατά κράτος τον θάνατο δηλαδή το κακό(αδικία,πλάνη,ψεύδος) και αποκαλύπτοντας την «μορφή» της αναστημένης ζωής του ανθρώπου πάνω στη γη.(ιησούς χριστός το παραδειγματικό πρότυπο-παράδειγμα για τον κάθε κυριολεκτικώς βιωματικώς αυτοπνευματούμενο άνθρωπο επι της γης) 
ο σημερινός σύχρονος άνθρωπος έχει πολύ πλανηθεί από το πνεύμα του κακού που είναι το πνεύμα του «αντιχρίστου» το οποίο φέρει το νέο σύχρονο ένδυμα του υλισμού
(αθεϊα,συμφέρον,χρήμα,ευδαιμονισμός,σεξισμός, ασωτεία, ελευθεριότης, ανευθυνότης, κραιπάλη) και του τεχνικού πολιτισμού(επιστήμη-επιστημονικά επιτεύγματα, γνώση, διανόηση, ορθολογισμός, θεοποίηση του εγώ,αλαζονεία-αυτοπροβολή). 
όπως το πνευμα του καλού-που είναι το πνεύμα του χριστού είναι η πίστις και η προφητεία(ενόραση,διαίσθηση, διάκριση, έμπνευση, αναταση,σύλληψη,πνευματική βεβαιότης-ελπίς) έτσι και το πνεύμα του κακού δια μέσω του υλισμού και του τεχνικού πολιτισμού δημιουργουν την υλική και μόνο ευμάρεια- ευδαιμονισμό(για τους λίγους) και οδηγούν τον άνθρωπο στην ασωτεία δηλαδή στην κατανάλωση υλικών αγαθών ,στην εκπορνευση της ψυχής και του σώματος(σεξισμός-ηδονή),στην αλαζονεία της γνώσεως και της επιστήμης στην ανάδελφη αδιαφορία προς τον πλησίον και την αρπαγή των υπαρχόντων όλων των πτωχών προς εξυπηρέτηση άνομων ατομικών συμφερόντων ,στην ατομική αυτοπροβολή-φήμη-δόξα των «επωνύμων»και των κατεχόντων πάσης φύσεως εξουσία,χρήμα-πλούτο,δύναμι.  (το έργο-η εντολή του θεού λέγει :αγάπη-αλληλεγγύη-ισότιμη συνεργασία,ο άθεος-υλιστής-ευδαιμονιστής-πλούσιος-εξουσιαστής δεν το δέχεται-δεν το αποδέχεται-δεν συμπράττει-εναντιούται σε αυτό γιατί δεν τον συμφέρει-γιατί το εγώ του είναι μεγαλείτερο του αδελφού του συνανθρώπου αλλα και απο τον ίδιο τον θεό και το έργο-εντολή του)
Αντίθετα η πίστις προς τον θεό προϋποθέτει πλήρη εξαφάνιση του εγώ-εγωϊσμού-ατομισμού-ατομικού συμφέροντος,της νοητικής αλαζονικής οιήσεως,του παθογόνου και εχθρικού μίσους της ψυχής και της απαιτητικής και φιλήδονης επιθυμίας των οφθαλμών και των εν γένει αισθήσεων και ορέξεων του σώματος και του βίου.με άλλα λόγια η πίστις χρειάζεται-χρείαν μίαν έχει, την γνώση-βίωση-πράξη της αλήθειας-αγάπης-σοφίας του θεού(έργα και λόγοι-διδαχή ιης.χρ)και που οδηγούν και προτρέπουν στο μέτρο-την απλότητα της ζωής-την αδελφοσύνη-αγάπη-αλληλέγγυο και ισότιμη συνεγασία των ανθρώπων αδελφών-την ενότητα-την εν παντί ενότητα.
τέλος,αυτό πού αυτοδημιουγεί-εν τέλει- ο άνθρωπος στη γή με τα έργα του και μόνον,μόνος, είναι η αιώνια πνευματική Ζωή στον ουρανό,στον θεό ,ένα με τον θεό.η έναρξη όμως αυτής της εν θεώ πνευματικής ζωής αρχίζει από την γη,ενόσω ακόμα ο άνθρωπος ζή-διαβιώνει στην γη και η απόδειξη είναι η μυστική-εσωτερική,βιωματικά υπερβατική ζωή του κάθε κυριολεκτικώς βιωματικώς αυτοπνευματούμενου ανθρώπου-ακόλουθου της αγάπης και της σοφίας του θεού-της αλήθειας.
η πενταπλή οδός-αλήθεια του μαθητή (+)
οοοοο

πνεύμα

Πίστις στον θεό
Ι
Ι
Ι
4υπομονή του κόσμου----5Ταπείνωση εαυτού---μετάνοια του νού3
ύλη-σώμα                  εγώ                          διάνοια
Ι
Ι
Ι
2
ψυχή
συγχώρεση του συνανρώπου
ανατείνω με πίστι στον θεό-πιστεύω 
βιώνω με αγάπη την συγχώρεση του συνανθρώπου-συγχωρώ 
γνωρίζω με σοφία τα λάθη του νού-διανοίας μου και μετανοώ  
διακρίνω το κακό-δυσκολίες του κακού-κόσμου και υπομένω
εργαζόμενος(πνευματικά) ελευθερώνω(-μαι απο το κακό μου=πάθη-ελαττώματα-βαρη συνειδήσεως) και ενοποιώ(-ούμαι με το καλό μου=αρετές-αλήθεια) τον εγωϊκό-ατομικίστικό-κακό εαυτό μου(μετουσιώση του εγώ-πνεύματος του κακού μου, σε  πνεύμα καθαρό του καλού-αλήθειας )-ταπεινοφρονώ
ΨΨΨ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.