Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

σίτος-άρτος και οίνος-αίμα


Διόνυσος και Μυστήρια
  • Ο Διόνυσος αποκαλείται διφυής και διμήτωρ, γιατί γεννήθηκε δύο φορές. Την πρώτη από τον Δία - όφι και την Δήμητρα - Περσεφόνη (μητέρα και κόρη όντας το ίδιο, όπως και στην περίπτωση του Απόλλωνα - Ασκληπιού ή του Διός - Διονύσου).Ο πρώτος αυτός Διόνυσος είναι το κερασφόρο παιδί, ο Διόνυσος - Ζαγρεύς. Η μοίρα του είναι διαμελισμός και θάνατος. Η Δήμητρα - Περσεφόνη διέπουν τον κύκλο της γήινης ζωής και του επακόλουθου θανάτου. Έτσι αρχικά η ενιαία ζωή κερματίζεται σε έθνη, φυλές, γλώσσες, θρησκείες. Κι ο άνθρωπος είναι και εσωτερικά διασπασμένος: γνώσεις διαχωρισμένες, συναισθήματα αλληλοσυγκρουόμενα, μνήμες ασύνδετες. Ο Διόνυσος όμως ξαναγεννιέται, τη φορά αυτή από τη Σεμέλη, η οποία κατακαίγεται από τη λάμψη του Διός, πριν από τη γέννηση του γιού της. Σεμέλη σημαίνει τράπεζα. Είναι, συμβολικά, η βάση, η υποδομή που στηρίζει το έργο της θείας μετουσίωσης. Είναι, δηλαδή η κατώτερη ανθρώπινη θνητή φύση που "καίγεται" ή λανθανοποιείται για να προβάλλει ο αναγεννώμενος Υιός, η θεία φύση του Μύστη. Το Θείο Ον ανασταίνεται έχοντας θριαμβεύσει πάνω στον θάνατο. Αυτός ο Μύστης Διόνυσος είναι ο Οίνος, ενώ η μητέρα του Δήμητρα είναι ο Άρτος (ο σίτος είναι το έμβλημα της Θεάς). Ο Οίνος συμβολίζει την πνευματική γνώση, η οποία παράγεται μέσα από τη γήινη ενσάρκωση, της οποίας ειδοποιό γνώρισμα είναι το αίμα. Γι΄ αυτό οίνος και αίμα ταυτίζονται. Άρτος είναι η σάρκινη ή γήινη ύπαρξη. Όταν εμβαπτισθεί στον Οίνο, το Πνεύμα, καθαγιάζεται. Έτσι, οι δύο λατρείες, Δήμητρας και Διονύσου, συγχωνεύθηκαν στα Ελευσίνια Μυστήρια. Ο Μύστης προσφέρει σε θεία κοινωνία την πνευματικοιποιημένη ζωή του, θυσιαζόμενος για την σωτηρία των ψυχών. Με τη θεία Κοινωνία (μέθεξη στη θεία φύση) οι ψυχές μεταλαμβάνουν του Οίνου και Άρτου - της πνευματικοποιημένης και καθαγιασμένης ζωής. Αυτή η μέθεξη πραγματώνεται μέσω της Διδασκαλίας των ιερών Μυστηρίων. Έτσι λοιπόν ο Διόνυσος γίνεται Λύσιος ή Λυαίος - λυτρωτής των ανθρώπινων ψυχών από την αρπαγή του θανάτου. Στα Αρχαία Μυστήρια οι μυούμενοι εκπαιδεύονταν να τελειοποιήσουν τον εαυτό τους, μέσα από πειθαρχίες, καθάρσεις και γνώσεις που αποσκοπούσαν στην διαστολή της συνείδησης. Διδασκόταν στους μετέχοντες η αληθινή φύση του ανθρώπου, η σχέση του με τις ανώτερες δυνάμεις και κυρίως το θείο δράμα της ψυχής, με τις παραπλανήσεις της στον επάνω και κάτω κόσμο, τις περιπέτειες, τις συγκρούσεις με το κακό και τις αναζητήσεις της έως την τελική της λύτρωση και επιστροφή στον κόσμο του φωτός. Μεταξύ άλλων διδακτικών μεθόδων, χρησιμοποιούσαν συμβολικές των ιερών δραμάτων - δρώμενα - για να μπορεί ο μυούμενος να μετέχει συναισθηματικά και νοητικά, έτσι που η διδασκαλία να γίνεται μέρος του εαυτού του. Από αυτά τα δρώμενα των Μυστηρίων, γεννήθηκε το Θέατρο, σε μια προσπάθεια να μεταδοθεί κάποιο μέρος από τις ιερές αλήθειες στο ευρύτερο κοινό, σε αλληγορική αλλά παραστατική και εκφραστική γλώσσα. Ο Διόνυσος λοιπόν, ο θεός των Μυστηρίων, έγινε ο Θεός του Θεάτρου. Το προσωπείο, με το οποίο συχνά απεικονίζεται, επισημαίνει εύγλωττα ότι το θεατρικό δράμα είναι μία μεταμφίεση, μια αλληγορία.
    [ Ι.Θ.-αντιγραφή ολόκληρου του κειμένου απο
    sikyonia.8m.com]

ο άρτος ιησούς χριστός

33 ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ. 34 εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν· Κύριε, πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον. 35 εἶπε δὲ αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ, καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσῃ πώποτε. 36 ἀλλ' εἶπον ὑμῖν ὅτι καὶ ἑωράκατέ με καὶ οὐ πιστεύετε...............51 ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σάρξ μού ἐστιν, ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς. 52 ᾿Εμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ ᾿Ιουδαῖοι λέγοντες· πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν δοῦναι τὴν σάρκα φαγεῖν; 53 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. 54 ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 55 ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστι πόσις. 56 ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ. 57 καθὼς ἀπέστειλέ με ὁ ζῶν πατὴρ κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα, καὶ ὁ τρώγων με κἀκεῖνος ζήσεται δι' ἐμέ. 58 οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες ὑμῶν τὸ μάννα καὶ ἀπέθανον· ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. [ιωά-ς']

Χ-Ρ-Ι-Σ-Τ-Ο-Σ=Χ-Ρ+Σ-Ι-Τ-Ο-Σ
σίτος-στάχυς-άρτος
Χ-Ρ=ΧΡίσμα[ΧαΡις + ΧΡέος]του εκλεκτού[έργο αποστολής]

ΧΡΙΣΤΟΣ=ΑΡΤΟΣ-ΣΙΤΟΣ[τροφή-θρέψη]

Ο ΧΡ/ΙΣΤΟΣ-ΣΙΤΟΣ =είναι ο εκλεκτός[με χάρι-χρίσμα και χρέος]που ανέλαβε να θρέψη
τον άνθρωπο-ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ της γης με τον ουράνιο ΑΡΤΟ

Α-Ρ-Τ-Ο-Σ=Α-Σ-Τ-Ρ-Ο[Ο Σ-Τ-Α-Ρ][Ο=ΗΛΙΟΣ]


αστρολογικό σύμβολο του ήλιου

άστρο-αστήρ[φωτεινό]=είναι πάντοτε ήλιος-και όχι οι πλανήτες
[ο Ήλιος είναι το κοντινότερο στην Γη άστρο. ]
Ο Ήλιος
ο ήλιος του ηλιακού μας συστήματος

ΑΡΤΟΣ=ΑΣΤΡΟ[ΛΟΓΟΣ]=ΗΛΙΟΣ

Ο ΑΡΤΟΣ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΩΣ ΤΡΟΦΗ-ΘΡΕΨΗ
ΗΛΙΟΣ=ΠΥΡ-ΦΩΣ
ΗΛΙΟΣ=ΑΛΗΘΕΙΑ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΡΟΦΗ
ΠΥΡ=ΣΟΦΙΑ-ΠΥΡΙΝΟΣ ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ
ΦΩΣ=ΑΓΑΠΗ-ΦΩΣ ΔΙΑΥΓΕΣ ΦΩΤΙΖΟΝ

ο οίνος ιησούς χριστός

26 ᾿Εσθιόντων δὲ αὐτῶν λαβὼν ὁ ᾿Ιησοῦς τὸν ἄρτον καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς καὶ εἶπε· λάβετε φάγετε· τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου· 27 καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· 28 τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἷμά μου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. [ΜΑΤΘ.Κς']

Ο-Ι-Ν-Ο-Σ=Ν-Ο-Ο-Σ Ι[ώτα] @ ΝΟ-Ι-ΣΟ =[υπαγωμένου του νοός πνεύματι=Ι[ώτα]
νοήσω-εννοήσω=αντιληφθώ-κατανοήσω[γνώσω την αλήθειαν]

ΟΙΝΟΣ= ΙΣΟΝ Ο=το Ο[ο κύκλος-ήλιος]και το περιεχόμενο του-οι ακτίνες του οι οποίες είναι μεταξύτους ίσες και οι οποίες συναποτελούν τον ΙΣΟΝ Ο [= ΚΥΚΛΟΝ-ΗΛΙΟΝ]

οίνος=οίνος νοός[νοήσεως-διανοίας]=κοσμική-διανοητική λογική-γνώση
οίνος πνεύματος[υπαγωμένης της νοήσεως[νοός] πνεύματι=Ι-ώτα=Ιστός-ΧΡ-ιστός]

Α-Ι-Μ-Α=Ι-Α-Μ-Α=ίαμα=θεραπεία-ίασις ασθενούς
ΑΙΜΑ=ΜΑΙΑ=μαία=[μητέρα του ερμή απο τον δία]=μαμμή-μαιευτήρας-αυτή που ξεγεννά τις εγκύους-η ελευθερώνουσα-λυτρώνουσα απο τους πόνους την γυναίκα-μητέρα

Μαία στην ελληνική μυθολογία είναι μία από τις Πλειάδες, τις εφτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειώνης]

χριστός-σίτος-άρτος[σάρξ-σώμα]
χριστός-άμπελος-οίνος[αίμα]

ΧΡΙΣΤΟΣ-ΑΙΜΑ-ΙΑΜΑ-ΜΑΙΑ
ΧΡΙΣΤΟΣ-ΟΙΝΟΣ ΝΟΟΣ Ι[Ιώτα-Ιστός]-ΝΟΗΣΩ [ορθώς=Ι]
[τον οίνο-χριστό ο οποίος έδωσε το αίμα του υπέρ της ιάσεως[ίαμα] ημών][ιησούς=ιάσων]

μόνον δια της μετατροπής του οίνου σε αίμα=θυσία-αυτοθυσία υπάρχει αληθινή κοινωνία-μέθεξη στην αγάπη-σοφία θεού ο οποίος είναι η αλήθεια

[το αίμα-πνευματικός οίνος-ο αυτοθυσιαστικός οίνος που μετατρέπεται σε αίμα ως εκ της θυσίας υπέρ της αγάπης-σοφίας-αλήθειας , επιφέρει στον αυτοταπεινούμενο-αυτοθυσιαζόμενο άνθρωπο ίαση[αίμα=ίαμα]απο την τύφλωση και το σκότος του νοός-κοσμικής του σκέψεως-γνώσεως-αντιλήψεως-κατανοήσεως]
[ΧΡ-ιστός=ορθός-ορθώς/ιώτα/ίαμα][χρ-ίσμα=επάλειψη ελαίου=ίασις-θεραπεία]

ΟΙΝΟΣ--------------------ΑΙΜΑ----------------ΠΝΕΥΜΑ ΣΟΦΙΑΣ
ΣΙΤΟΣ--------------------ΑΡΤΟΣ--------------ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΑΠΗΣ
άρτος=70=7
οίνος=70=7
20. Ήσαν δε τινές Έλληνες μεταξύ των αναβαινόντων διά να προσκυνήσωσιν εν τη εορτή.
21. Ούτοι λοιπόν ήλθον προς τον Φίλιππον τον από Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, και παρεκάλουν αυτόν, λέγοντες· Κύριε, θέλομεν να ίδωμεν τον Ιησούν.22. Έρχεται ο Φίλιππος και λέγει προς τον Ανδρέαν, και πάλιν ο Ανδρέας και ο Φίλιππος λέγουσι προς τον Ιησούν.23. Ο δε Ιησούς απεκρίθη προς αυτούς λέγων· Ήλθεν η ώρα διά να δοξασθή ο Υιός του ανθρώπου.24. Αληθώς, αληθώς σας λέγω, Εάν ο κόκκος του σίτου δεν πέση εις την γην και αποθάνη, αυτός μόνος μένει· εάν όμως αποθάνη, πολύν καρπόν φέρει.[ιωά.12-20]

ο οίνος ιησούς χριστός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.