Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

"φωνή βοώντος εν τη ερήμω"


ιωάννης ο πρόδρομος
1. εν δε ταις ημεραις εκειναις παραγινεται ιωαννης ο βαπτιστης κηρυσσων εν τη ερημω της ιουδαιας 2. και λεγων μετανοειτε ηγγικεν γαρ η βασιλεια των ουρανων 3. ουτος γαρ εστιν ο ρηθεις υπο ησαιου του προφητου λεγοντος φωνη βοωντος εν τη ερημω ετοιμασατε την οδον κυριου ευθειας ποιειτε τας τριβους αυτου...[Ματθαίος 3]

φωνή---βοώντος---εν τη ερήμω

η φωνή=είναι η φωνή του θεού-ο ών προς τον άνθρωπο
ο βοών=ο κραυγάζων[για να ακούσουν όλοι]απεσταλμένος του θεού
η έρημος=είναι ο κόσμος-η ανθρωπότητα που είναι έρημος-ερημική συνειδήσεως της αλήθειας
φωνή=ο θεός-----βοών=ο απεσταλμένος του θεού----έρημος=ο κόσμος-ανθρωπότητα

Φ-ΩΝ-Η=ΗΝ-ΩΝ-ΗΩ-ΝΗΦΩ-Φ-Η ΗΝ=ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ=ΠΑΤΗΡ ΩΝ=ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ=ΥΙΟΣ ΗΩ=ΤΟ ΠΡΩΪΝΟ ΦΩΣ=Ο ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ-ΕΩΣΦΟΡΟΣ-ΕΞΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ Φ=Ο ΦΟΙΒΟΣ-ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ-Η ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ ΑΡΜΟΝΙΑΣ Η=ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΝΑΙ-ΤΟ ΥΠΑΡΧΟΝ ΕΙΝΑΙ-ΟΝ
Β-Ο-ΩΝ
=Ο Β' ΩΝ=Ο 2ος ΩΝ=Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ[Α' ΩΝ=1ος ΩΝ]=Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ=Β' ΩΝ Ο Β'=Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΗ ΤΑΞΕΙ "ΩΝ"=ΟΙ ΓΕΝΝΗΤΟΡΕΣ ΙΩΑΝΝΗΣ-ΜΑΡΙΑ
[1-ΘΕΟΣ=ΤΡΙΑΔΙΚΟΝ ΟΝ-ΠΝΕΥΜΑ-2-ΓΕΝΝΗΤΟΡΕΣ=ΔΙΠΟΛΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΚΛΠ]
[εγενετο ανθρωπος απεσταλμενος παρα θεου ονομα αυτω ιωαννης ιωα.1-6]
[αυτοι υμεις μαρτυρειτε οτι ειπον ουκ ειμι εγω ο χριστος αλλ
οτι απεσταλμενος ειμι εμπροσθεν εκεινου ιωα.3-28]

ΕΡ-Η-ΜΟΣ=ΗΡΕΜΟΣ-ΕΡΜΟΣ-Ο ΕΡΜΗΣ-ΟΜΗΡΕ
ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΕΡΜΗΣ-ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΗΡΥΤΤΩΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΕΡΜΟΣ=ΜΟΝΑΧΟΣ-ΜΟΝΟΣ-ΑΠΟΣΥΡΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΗΡΕΜΟΣ=ΓΑΛΗΝΙΟΣ-ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΣ-ΔΙΑΓΕΙ ΒΙΟΝ ΜΟΝΗΡΗ ΚΑΙ ΛΙΤΟ

είναι μονος-στην έρημο-σε πλήρη ηρεμία-σιωπή και κηρύττει την αλήθεια σε όσους οικειοθελώς πηγαίνουν σ'αυτόν["μετανοειτε ηγγικεν γαρ η βασιλεια των ουρανων"]
και τους βαπτίζει εξαγνιστικά

"η έρημος "έχει διττή σημασία
1ον την του καλού=μόνωση-σιωπή-προσευχή-νηστεία-εκμηδένιση του πονηρού πειρασμού-εγωϊσμού-ατομισμού-παθών κλπ
και 2ον την του κακού=απομόνωση-ομηρία-αυτοεγκλωβισμός-πλήρης ασυνειδησία-αιχμαλωσία λογω των κακων πράξεων-ερήμωση ψυχική και πνευματική-ο άνθρωπος καθίσταται ως κόκκος ερήμου-έρημος-ράκος

όταν λοιπόν ο απεσταλμένος-εντεταλμένος του θεού-ουρανού βοά-κραυγάζει για να αφυπνισθούν οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια και μόνη διπλή επιλογή
1ον να αφίσουν-εγκαταλείψουν την άσωτη-πορνική-ηδονική-ευδαιμονιστική διαβίωση του κόσμου και η οποία τους έχει καταστήσει[καταντήσει] την ψυχή ερημωμένη και το πνεύμα-εγώ πνευματική έρημο όπου εκει ο καθε άνθρωπος είναι ζωντανός νεκρός και μάλιστα αδυνατών να ξεφύγει απο την ασφυκτική και πνιγηρή αυτή κατάσταση του ερημωμένου είναι του

2ον να εισέλθουν εις την όαση της ερήμου-αλήθειας,να γίνουν ερημίτες-μοναχοί-σοφοί, όπου εκει τους περιμένει το φρέσκο νερό της αγάπης και οι χουρμάδες της σοφίας και η ανάπαυση-θαλπωρή της αλήθειας[να αναδυθεί μεσα απο τα τρίμματα του έρημου συνειδήσεως κόσμου,ως πυραμίς πνεύματος και εκεί μεσα να πεθάνει και να αναστηθεί-να γίνει ο διπλαναστημένος της ερήμου][έρημος δεν είναι κατανάγκη ο υλικός χώρος της ερήμου αλλα και το σπίτι μας και ένας χωρος που μπορούμε να βρούμε την μόνωση κλπ]

ιωαννης ο βαπτιστης κηρυσσων εν τη ερημω λεγων
μετανοειτε ηγγικεν γαρ η βασιλεια των ουρανων

ουτος γαρ εστιν ο ρηθεις υπο ησαιου του προφητου
λεγοντος φωνη βοωντος εν τη ερημω

η μετάνοια είναι η προυπόθεση-η οδός της αυτοκαθάρσεως απο την έρημο του κόσμου και το διαβατήριο για την είσοδο στην όαση της ερήμου αλήθειας
[όταν ο άνθρωπος απαλλάσσεται απο πάθη και λάθη και απο ανάγκες και επιθυμίες κοσμικές και απο πλούτο και εξουσία κοσμική τότε μπορεί να αισθανθεί την έρημο και εκει να βρη και την όαση του-δηλαδή το εν ημίν πνεύμα του θεού που είναι και αποτελεί παράσεισο-όαση αλήθειας]

είναι γιαυτό που ο ιωάννης και καθε ιωάννης πάντοτε αποτελεί
φωνή[αληθείας]βοώντος[απεσταλμένου]εν τη ερήμω[του κόσμου]
και την ίδια στιγμή η ίδια φωνή είναι το κάλεσμα για την έρημο που η βάδιση-διάβαση της-το πέρασμα της ερήμου οδηγεί τους αληθινούς βεδουϊνους εν τέλει
στην όαση της αλήθειας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.