Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

πάσχα των λαθών και των παθών




ανθρώπινη αλυσίδα αλληλεγγύης


μέσα στούς αιώνες το πάσχα σαν ιστορία

ήταν συνυφασμένο με τα λάθη και τα πάθη των λαών
και ευτυχώς η τελική κατάληξη ήταν πάντοτε αναστάσιμη-χαροποιός

αιγυπτος-πισάχ
οι δυνάμεις του σκότους παύουν να κυριαρχούν-χειμερινό ηλιοστάσιο
με την νίκη των δυνάμεων του φωτός-εαρινή ισημερία
ισραήλ-πεσάχ
οι δυνάμεις του σκότους και της τυρανίας κατανικώνται-οι αιγύπτιοι
και μια νεα περίοδος αρχίζει ελευθερίας και ευημερίας-έξοδος απο την δουλεία
και πόρευση προς την γη της επαγγελίας
χριστός-πεσάχ-πάσχα
οι δυνάμεις του σκότους-άνθρωποι του κακού ρωμαιοφαρισαίοι εξουσιαστές και το ίδιο το πνευματικό κακό κατανικώνται απο τον χριστό ο οποίος ανέστη απο τον άδη νικηφόρος
έλληνες-χριστιανοί=πάσχα
συνεχίζουν να εορτάζουν το γεγονός της αναστάσεως του φωτός και της κατανίκησης του σκότους απο τον χριστό όπως αιώνες έκαναν οι αιγύπτιοι και οι εβραίοι και εξακολουθούν να το κάνουν

ας έρθουμε τώρα στο καθημερινό πάσχα των σύγχρονων ελλήνων
"καθημερινό"και όχι επετειακό-μια φορά τον χρόνο διότι το πασχα
ήταν πάντα συνδεδεμένο με τα λάθη και τα πάθη του ανθρώπου
ο οποίος μετανοούσε-υποτίθεται και έτσι ζούσε την ελπίδα της αφέσεως
απο τον θεό-και τον νόμο και την ελπίδα της ηθικής του εξύψωσης και της υλικής του προόδου

η κατάσταση αυτή έχει ανατραπεί-εδώ και δεκαετίες εντελώς
δηλαδή ο σύγχρονος άνθρωπος παραμένει στα ίδια και τα ίδια λάθη μη παραδεχόμενος αυτά και μη θέλοντας ούτε να μάθη ούτε να πάθη και πάντοτε μα πάντοτε θέλοντας και επιζητώντας την ανάσταση
[παραβλέποντας-εθελοτυφλώντας και κουκουλώνοντας τόσο τα λάθη όσο και τα πάθη]

οι πολιτικοί εξουσιαστές-γεμάτοι μίση και πάθη αυτοπροβάλλονται ως οι νεοι σωτήρες-συνεχιστές του έργου του μωϋση και καθε εκλεκτού που θα μας οδηγήσουν στην έξοδο απο την δουλεία και την έρημο προς την ελευθερία και την γη της επαγγελίας
το μονο που εξακολουθητικά κατορθώνουν είναι να αποδομούν-καταστρέφουν-εξαφανίζουν
καθε τι ελληνικό-ιστορία,πολιτισμό,αξίες,την ίδια την χωρα ως τόπο και τον ίδιο τον λαό ως συνεχιστή ενος τοσο σημαντικού έργου-μιας τοσο σημαντικής φυλης

συνεπικουρούν με αυτούς-ως έντιμοι συνεργάτες και όλοι οι μμε-και όλοι οι κατέχοντες εξουσίαν

οι θρησκευτικοί μας ταγοί-γεμάτοι φανατισμό και σύγχυση εμφανίζονται ως ποιμένες ενω είναι λύκοι και μαλιστα άγριοι και ύαινες τρομακτικές-και αυτοί εμφανίζονται ως οι σωτήρες-συνεχιστές του έργου του αρχιποιμένος χριστού ενω στην πραγματικότητα είναι μονον λάγνοι και άρπαγες και υλόφρονες και φιλοχρήματοι-εξουσιαστές

συνεπικουρούν με αυτούς-ως έντιμοι συνεργάτες και όλοι οι θεολογούντες-εκλησιολογούντες-ψάλλοντες-θεούσοι-παπαδογυροφέρνοντες

μα ο λαός!
ποιός λαός;
του καρα-γκιόζη ο άιν τζβάιν τραϊν

είχε εξάρτηση ο μωϋσης-ή ο χριστός απο τον λαό;
αυτός ο λαός δεν ήταν που [μολις για λίγο ο ηγέτης έλειψε] μοσχοποίησε ξανά και ξανά;
ο ίδιος λαός δεν ήταν που φωναζε "άρον άρον σταύρωσον αυτόν"όταν μολις μια βδομάδα πριν φώναζε"ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι κυρίου..."

αυτός ο λαός δεν είναι που στηρίζει όλους αυτούς που τον εξαθλίωσαν και εξακολουθητικώς τον διασύρουν και του τρώνε το μεδούλι έναντι πινακίου φακής;

μα η πρόοδος της χώρας-η ανοδος του βιωτικού επιπέδου;
προτιμώ τα λιγώτερα και την ελευθερία και ελληνικότητα μου
παρά την [αμφιβόλου αξίας]πρόοδο και τις αλυσίδες και τον αμερικάνικου τύπου εξευρωπαϊσμό[για να μην πω εξευτελισμό]

το πάσχα λοιπόν σε λίγο έρχεται και όλοι ας ετοιμαστούμε για το πασχαλινό τραπέζι!

όχι οι μελλοντικές γενιές των ελληνων ούτε θα θέλουν να ακούσουν για μας
γιατί τότε θαχουν-οι τυχεροί ξαναθυμηθεί τι είναι και τι σημαινει:
έλληνας-πατριώτης
και είναι και τι σημαίνει:
έλληνας-προδότης
αυτό ήταν πάντοτε το πρόβλημα της φυλής μας και όποιος διαφωνεί-ας κοιτάξει μεσα του
και τότε θα διαπιστώσει ότι είναι άλλος ...αυτός που φαίνεται έξω του!
η διαφορά λοιπόν,του μεσα απο το έξω αποτελεί και το μέγεθος της προδοσίας
ή και του πατριωτισμού!
καλημέρα σας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.