Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

τα "Οπλα" του Πατέρα των Θεών Ζεύς-Δία

ΖΕΥΣ-ΔΙΑΣ ΠΑΤΗΡ ΘΕΩΝ-ΑΝΘΡΩΠΩΝ
1: η αστραπή
2: η βροντή
3: ο κεραυνός
4: το σκήπτρο-με τον αετό και η θεά νίκη
5: η αιγίδα-ασπίδα απο το δέρμα της αίγας αμάλθειας
6: κύριος-κυριότητα του ουρανού και των[υπόλοιπων] θεών[πρόνοια]
7: κύριος-κυριότητα της γης-φύσεως και του νόμου[δίκη-ανταπόδοση-μοίρα και πεπρωμένον]
Κατά τον Όμηρο, η επικράτεια που ανήκει στους θεούς οφείλεται σε κλήρωση. Έτσι στον Πλούτωνα έτυχε ο κάτω κόσμος, στον Ποσειδώνα η θάλασσα και στο Δία ο ουρανός:
Zευς δ' έλαχ' ουρανόν ευρύν
εν αιθέρι και νεφέλησι.
["έλαχε-έτυχε" ακριβώς γιατί ο Ζεύς-Δίας είναι "ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤ'ΑΥΤΟΥ"-ΤΟΥ ΘΕΟΥ]
O Aρχίλοχος κατά τα μέσα του 7ου π.X. αι. εξάρει το ρόλο του Διός ως επόπτη της ηθικής τάξης λέγοντας:
Ω Zευ, πάτερ Zευ, σον μεν ουρανού κράτος
συ δ' εργ' επ' ανθρώπων οράς
λεωργά και θεμιστά, σοι δε θηρίων
ύβρις τε και δίκη μέλει.

Tον ονομάζουν πατέρα των θεών και των ανθρώπων, γιατί μόνο αυτός γέννησε και αθάνατα και θνητά παιδιά, ενώ οι άλλοι θεοί γέννησαν ή μόνο αθάνατα, όπως ο Κρόνος, ή μόνο θνητά όπως οι υπόλοιποι.
Eπίσης θεωρείται αιώνιος και άφθαρτος, αυτός που προϋπήρχε και που θα εξακολουθεί να υπάρχει. Aυτό φαίνεται από τον ύμνο που έψελναν οι ιερείς του στη Δωδώνη:
Zευς ην, Zευς εστίν, Zευς έσσεται, ω μεγάλε Zευ.
Σ' έναν Oρφικό Ύμνο αναφέρεται ως αρχή και κέντρο του παντός, σαν η πρώτη ύλη από την οποία παρήχθησαν τα πάντα.
Zευς πρώτος γένετο, Zευς ύστατος αργικέραυνος
Zευς κεφαλή, Zευς μέσσα, Διός δ' εκ πάντα τελείται
Zευς πυθμήν γαίης τε και ουρανού αστερόεντος
Zευς άρσην γένετο, Zευς άμβροτος έπλετο νύμφη
Zευς πνοιή πάντων, Zευς ακαμάτου πυρός ορμή.
Zευς πόντου ρίζα, Zευς ήλιος ηδέ σελήνη
Zευς βασιλεύς, Zευς αρχός πάντων αργικέραυνος.

O Aισχύλος τον κατονομάζει με επίθετα καθολικότητας: παντοκράτη, παναίτιον, πανεργέτην. Aυτήν την καθολικότητα και την μοναδικότητα του, την αναγνωρίζουν και οι Στωικοί:
«Κύδιστ' αθανάτων, πολυώνυμε και παγκρατές αεί, Zευς φύσεως αρχηγέ, νόμου μετά πάντων κυβερνών Xαίρε».και ο πλάτων λέγει περι του διός
"Aτέχνως γαρ εστιν οίον λόγος το του Διός όνομα, διελόντες δε αυτό διχή οι μεν τω ετέρω μέρει, οι δε τω ετέρω χρώμεθα. Oι μεν γαρ «Zήνα» οι δε «Δία» καλούσιν, συντιθέμενα δ'εις εν δηλοί την φύσιν του θεού, ο δη προσήκειν φαμέν ονόματι οίω τε είναι απεργάζεσθαι..."
H αιτιατική του ονόματός του έχει δυο τύπους: Zήνα και Δία. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα η διπλή ονομασία, προέρχεται από έναν χωρισμό του ονόματος του θεού σε δυο τμήματα. Έτσι άλλοι χρησιμοποιούν το ένα τμήμα του και τον ονομάζουν «Zήνα», και άλλοι το άλλο τμήμα του ονομάζοντάς τον «Δία». Συσχετίζοντας όμως τους δυο τύπους αποκαλύπτει κανείς την πραγματική φύση του θεού ως "ο δίδων ζωή" (Δίας=δίδων, Zεύς=ζών), πράγμα το οποίο ταιριάζει στο όνομα[ο ζων] και ο θεός μπορεί να το εκτελεί[δίδει ζωήν].
[έλαβα εκ του ΘΕΟΓΟΝΙΑ-ονομάτων επίσκεψις]
αποσυμβολισμός-των "όπλων"του πατέρα των θεών
[εξ-οπλισμένος ως αστακός]
[είναι ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ με την τότε πίστι-αντίληψη των ανθρώπων,στην πραγματικότητα-η αλήθεια είναι ότι Ο ΖΕΥΣ-ΔΙΑΣ είναι ο ηγέτης του πνευματικού ουρανού που Ο ΘΕΟΣ("ουδείς εώρακεν...) δημιούργησε για την επάνοδο του εκπεσόντος ασώτου υιού-και συνεπώς είναι ΘΕΟΣ-ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ-ΘΕΟΣ ΑΝΤ'ΑΥΤΟΥ-ΤΟΥ ΘΕΟΥ[τον οποίο λίγο αργότερα αποκάλυψε ο υιός καί λόγος του στο πρόσωπο του ΙΗΣΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΥ]
[πριν τον Δία υπήρχε ο κρόνος-ο ουρανός κλπ]
1-αστραπή=φώς-όλα τα βλέπει και όλα τα φωτίζει-αποκαλύπτει
2-βροντή=ήχος-όλα τα ακούει και όλα τα αποδέχεται και όλα τα διαχέει
3-κεραυνός=πύρ-φωτιά-όλα τα θερμαίνει και όλα τα μεταμορφώνει
4-σκήπτρο=βασιλική εξουσία-ηγεμονία και θεά νίκη=άρχων ισχυρός-ισχύς-κυριαρχία
5-αιγίδα=ασπίδα-προστασία-φρούρηση του ουρανού και της γης
6-κύριος του ουρανού=απόλυτος κύριος του πνευματικού[ανώτερος όλων] κόσμου του δημιουργού όλων των κόσμων[και συνεπώς κύριος του παντός]
7-κύριος της γης-φύσεως και του νόμου που διέπη τα όντα-κύριος και ρυθμιστής της ζωής όλων των κοσμικών όντων-της μοίρας[τύχης] και του πεπρωμένου τους-νομοθέτης των μέτρων και των νόμων που διέπουν όλα τα δημιουργήματα
έτσι λοιπόν διαπιστώνεται ότι ο αρχαίος κόσμος
και μεχρι έως ότου έρθει ο σωτήρας ιησούς χριστός
προετοιμάσθηκε στο να πιστέψει-να βιώσει και εννοήσει την εξάρτηση του
απο όντα ανώτερα απο αυτόν-οι θεοί και κυρίως ο πατέρας των θεών-ο Δίας
που εθεωρείτο και πατέρας των ανθρώπων-ηρώων-ημιθέων και δημιουργός του κόσμου
αυτές οι στοιχειώδεις-σπερματικές αλήθειες που αφορούν την φύση-θέση-δύναμι-αρετή
του ΠΑΤΕΡΑ ΔΙΑ και φυσικά ο μελισμός του σε αρετές-τέκνα ισχύει ακέραιος ως "η αλήθεια"και σήμερα-δηλαδή δεν άλλαξε κατι ως προς τις ιδιότητες του θείου-θεού
"ο χριστιανικός" θεός είναι Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ-και των θεών[όπως και ο ΖΕΥΣ] αφού οι λεγόμενοι άγιοι-αγιασθέντες καταλήγουν στην θέωση-γίνονται μελη-τέκνα του θεού-θεοί
το όνομα του θεού είναι "Ο ΩΝ"=Ο ΥΠΑΡΧΩΝ-ομοίως και του διός
Ο ΖΕΥΣ-ΔΙΑΣ=Ο ΖΩΝ-ΚΑΙ Ο ΔΙΔΩΝ ΤΗΝ ΖΩΗ-ομοίως και ο "χριστιανικός"θεός
η αστραπή-η βροντή-ο κεραυνός
υποδηλώνουν το φως[του λόγου]-την βοή-ηχώ-φωνή[του αγίου πνεύματος-πατρός]
και ο κεραυνός την κατακεραύνωση-πυρπόληση των παραβατών του νόμου και την κατίσχυση της θείας δικαιοσύνης-του θείου νόμου[ή και την δια πυρός αρπαγή του εκλεκτού του θεού-την ανάληψη του όπως στην περίπτωση του προφήτη ηλία]
[19 Καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὤφθη ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης Κυρίου ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ, καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ σεισμὸς καὶ χάλαζα μεγάλη.αποκάλυψη ΙΑ]
[αλλά και για την Β' παρουσία του ο ίδιος ο χριστός λέγει:27 ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου·ματθαίου ΚΒ']
το σκήπτρο
είναι η απόλυτη θεία εξουσία-μερος της οποίας εννοείται ότι εκπροσωπούν οί άρχοντες-βασιλείς των ανθρώπων οι οποίοι οφείλουν ως ενδολοδόχοι του ουρανού να είναι αληθινοί βασιλεις-ποιμένες του λαού τους δηλαδή να τον προστατεύουν να τον οδηγούν στην αλήθεια να του εξασφαλίζουν αγαθά και δικαιοσύνη για όλους κλπ
["βασιλεύς ουράνιε παράκλητε"....]
[αλλά και στην σταύρωση του ιησού :28 καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν περιέθηκαν αὐτῷ χλαμύδα κοκκίνην, 29 καὶ πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ κάλαμον ἐπὶ τὴν δεξιὰν αὐτοῦ, καὶ γονυπετήσαντες ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐνέπαιζον αὐτῷ λέγοντες· χαῖρε ὁ βασιλεὺς τῶν ᾿Ιουδαίων· 30 καὶ ἐμπτύσαντες εἰς αὐτὸν ἔλαβον τὸν κάλαμον καὶ ἔτυπτον εἰς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. 31 καὶ ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ, ἐξέδυσαν αὐτὸν τὴν χλαμύδα καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ σταυρῶσαι. ματθαίου ΚΖ'] [στέφανος=στέμμα-κάλαμος=σκήπτρο-χλαμύδα=στολή βασιλέως]
η ασπίδα
είναι η θεία κάλυψη-η θεία προστασία και πρόνοια του θεού προς όλα τα δημιουργήματα του και κυρίως προς τον άνθρωπο
[Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το άγιον...]
και η ασπίδα-φύλαξη καθε χριστιανού είναι η επίκληση του ονόματος του θεού αλλά και το σύμβολο-σημείο του σταυρού και το ΙΣ-ΧΡ-ΝΙ-ΚΑ]
ο κύριος του ουρανού-της γης-φύσεως-δημιουργίας-νόμου
είναι Ο ΘΕΟΣ-Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ-ομοίως και ο πατήρ ΔΙΑΣ-ΖΕΥΣ
 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
είναι εύκολο να ομιλει κανείς για τον αρχαίο κόσμο και να κανει αφορισμούς για ειδωλολατρεία και ειδωλολάτρες-η αλήθεια είναι όμως ότι μονον ειδωλολατρεία δεν υπήρχε-τουλάχιστον στους έλληνες[είναι πνευματικό σφάλμα η άρνηση της αρχαίας λατρείας διότι είναι ως να μην αναγνωρίζουν την παρουσία και δράση και αποκάλυψη του ίδιου του θεού]
απο την άλλη πλευρά οι αρνητές του χριστού δυστυχώς δεν αναγνώρισαν νοητικά και δεν βίωσαν-αποδέχθηκαν ψυχικά και δεν ακολούθησαν πνευματικά αυτη την αλήθεια[ που ο υιός και λόγος του θεού-ο ίδιος ο θεός ως θεάνθρωπος και ως ανθρωπόθεος]που απελευθερώνει τον άνθρωπο και τον κανει φίλο-αδελφό και αλληλέγγυο με όλους τους συνανθρώπους του-δηλαδή το "αγαπάτε αλληλους",και τούτο διότι εξακολουθητικώς είναι φανατικοί-τυφλοί-εχθροί καθε καλού-αληθινού[και δηθεν θεματοφύλακες της αρχαίας γνώσης και αλήθειας]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.