Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

η αληθινή εσωτερική ελληνική γλώσσα-λόγος(Α)


ο νόμος της υλικής πραγματικής σημερινής οικονομίας
λέγει "τι μου δίνης-τί σου δίνω; !"
("δούναι και λαβείν")

και καταλήγει
τι κερδαίνω=κερδίζω-τί χάνω=απωλλύω
το κέρδος θεωρείται ως το καλόν
και η απώλεια ως το κακόν

ας δούμε το αρχαίο ρήμα-λόγο-λέξη ΚΕΡΔΑΙΝΩ
Κ-Ε-Ρ-Δ-Α-Ι-Ν-Ω=Δ-Ρ-Α-Κ-Ω-Ν Ε-Ι
(αναγραμματισμός)
δράκων εί=σημαίνει είσαι δράκων
(ασχολούμενος με το πόσα "κερδαίνω)
αλλά και κερδαίνω=(εί δρακων)=αινώ κέρδ-ος
(αινώ το κέρδος-χρήμα αντί τον θεό,στον μονο που οφείλεται αίνος-δόξα)

ας δούμε το αρχαίο ρήμα-λόγο-λέξη ΑΠΟΛΛΥΩ (απόλλων)
(το οποίο κυριολεκτικά σημαίνει χάνω αλλά και καταστρέφω)
Α-Π-Ο-Λ-Λ-Υ-Ω=ΟΠΛΑ-ΛΥΩ @ ΑΠΟΛΥΩ @ ΑΠΛΟ-ΛΥΩ ΚΛΠ
όταν λοιπόν ο άνθρωπος χάνει-απώλλει κατι στην(από την) ζωή του
τότε λύει-ελευθερώνει και τα όπλα του-την άμυνα του
(εναντι του κακού βέβαια διότι απο το καλόν δεν κινδυνεύει)
αλλά και απολύει-εκδιώχνει-απελευθερώνει [το κακό του]
 απελευθερώνεται-απαλλάσσεται [από αυτό]
αλλά και ΑΠΛΟ-ποιεί την ζωή-βίο-διαβίωση του
αλλά και ΛΥΕΙ [λύεται] όλους τους ψυχικούς κόμβους
που τον κρατούσαν δέσμιο στο να δίδει άφεση-λύση-συγχώρεση
στους εχθρούς του
απώλεια-χάσιμο [περιττού] βάρους!
απώλεια-χάσιμο [παράνομων] κερδών!
απώλεια χάσιμο [ανήθικης] ψυχής!
απώλεια [αλαζονικής διανοίας-σκέψεων] συμφερόντων!
απώλεια  εγωϊστικού-ατομικιστικού-αυτοπροβλητικού
φιλόδοξου εγώ-εγωϊσμού!
πότε χάνει κανείς;
τί χανει;
γιατί το χανει;
πόσο χάνει;
και λεγει ο κύριος
Ος γάρ αν θέλη την ψυχή ν αυτού σώσαι, 
απωλέσει αυτήν' 
 ος δ' αν απωλέσει την εαυτού ψυχήν
 ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν.
και αλλού ομοίως λέγει
Ο φιλών την ψυχήν αυτού απωλέσει αυτήν,  
και ο μισών την ψυχήν αυτού εν τω κόσμω τούτω,
 εις ζωήν αιώνιον φυλάξει αυτήν"
εν τέλει κερδαίνειν ή απολλύειν;
ώδε έστιν το διακρίνειν-αναγνωρίζειν την αλήθεια
και ναναι καλά ο έλληνας λόγος
Ο Ομφαλός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

αρμέγουν

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ειμί

Η φωτογραφία μου
ακαMαντίς, Ατθίς, Αθηναϊς, Ελλάς, Greece
Ενας απλός άνθρωπος- που πιστεύει, αγαπά, αναζητά τον θεό, δηλαδή την αλήθεια- τον εαυτό- τον συνάνθρωπο και την φύση- δημιουργία και που προσπαθεί με σοφία να τους συνδέσει- εναρμονίσει μέσα και έξω του με τρόπο φυσικό, λογικό, ηθικό και πνευματικό.